Sa bawat buwis, dapat ramdam ang serbisyo

ni Leonida Bonifacio-Sison @Boses | September 1, 2026

Sa bawat buwis na ibinabayad ng taumbayan, may kasamang pag-asang darating ang tulong kapag dumating ang pinakamahirap na panahon. Kaya sa gitna ng sunud-sunod na sakuna at matinding pagbaha, hindi dapat maging mabagal, kulang o mahirap abutin ang serbisyong dapat para sa mamamayan.

Ang pera ng gobyerno ay pera ng taumbayan. Hindi ito simpleng pondo na maaaring manatili sa mga tanggapan habang may mga pamilyang nawalan ng tahanan, kabuhayan at pangunahing pangangailangan dahil sa kalamidad. Sa oras ng krisis, dapat maramdaman ng bawat Pilipino na may pamahalaang handang umalalay.

Mabigat ang epekto ng matinding pagbaha sa maraming komunidad, lalo na sa mga pamilyang kapos na nga sa pang-araw-araw na pangangailangan bago pa man dumating ang sakuna. Kapag pumasok ang baha sa kanilang tahanan, hindi lamang gamit ang nawawala. Kasama rito ang pagkain, kita, trabaho, kaligtasan at minsan ay ilang buwang pinaghirapang ipon.

Kaya mahalagang nakatuon ang paggamit ng pondo ng bayan sa mga programang tunay na nakararating sa mga nangangailangan. Dapat mabilis ang relief assistance, maayos ang evacuation centers, sapat ang pagkain at tubig, at madaling makalapit ang mga biktima sa mga serbisyong ipinagkakaloob ng pamahalaan.

Hindi rin dapat matapos sa pamimigay ng ayuda ang responsibilidad ng gobyerno. Pagkatapos ng baha at iba pang sakuna, kailangan pa rin ng tulong para makabangon ang mga pamilya. Kailangang may suporta sa pagkukumpuni ng bahay, pagbabalik ng kabuhayan at iba pang pangmatagalang pangangailangan ng mga komunidad.

Mahalaga rin ang malinaw na paggamit ng pondo. Dapat alam ng taumbayan kung saan napupunta ang kanilang ibinabayad na buwis at kung gaano kalaki ang napakikinabangang tulong ng mga nasalanta. Ang bawat pisong ginagastos ng pamahalaan ay dapat may malinaw na resulta.

Sa panahon ng kalamidad, hindi dapat kailangang habulin ng mamamayan ang tulong na para naman talaga sa kanila. Dapat ang serbisyo ang lumapit sa nangangailangan, lalo na sa mga pamilyang walang sapat na kakayahang makabangon nang mag-isa.

Sa huli, ang tunay na sukatan ng serbisyo publiko ay hindi lamang kung magkano ang inilaan na pondo, kundi kung gaano karaming buhay ang natulungan nitong maiahon. Ang buwis ng taumbayan ay dapat bumalik sa taumbayan sa anyo ng mabilis, sapat at makataong serbisyo.

Kung may pera para sa bayan, dapat may tulong para sa bayan. Sa bawat kalamidad, kailangang manaig ang malasakit, mabilis na pagkilos at pananagutan. Dahil ang mamamayang patuloy na nag-aambag sa kaban ng bayan ay karapat-dapat ding maramdaman na hindi sila nag-iisa kapag dumating ang unos.