DENR, kayo ba ay nagbibigay ng permit na i-masaker ang mga puno, ang kalikasan sa Palawan?

ni Fr. Robert Reyes @Kapaayapaan / Patakbo-takbo | May 3, 2026

Ilan taon na rin ang lumipas na tuluy-tuloy ang pagbibigay ng DENR ng pahintulot sa pagputol ng mga puno sa iba’t ibang lugar. Bakit kailangang putulin ang mga ito? Saan at sino ang nagpapasya?

Noong panahon ni PNoy, malawakan ang pagbibigay ng permit upang bigyang-daan ang National Road Widening Project (NRWP). Layunin nitong palaparin ang mga highway mula Aparri hanggang Jolo. Simple ang batayan: dahil may legal na sukat ang mga pambansang kalsada, anumang nasa loob ng sakop nito—bahay man, tindahan, waiting shed, o kahit puno—ay maaaring tanggalin.

Dahil dito, naalarma ang maraming mamamayan sa tila “pagmasaker” sa mga puno.

Nakarating tayo sa iba’t ibang lugar tulad ng Carcar, Cebu; La Union; at Baguio City upang makiisa sa panawagan ng mga komunidad na ipagtanggol ang mga punong nakatakdang putulin. Nabuo noon ang “White Ribbon Campaign to Save Trees,” kung saan tinalian ng puting laso ang mga punong may marka na para ipakita ang pagtutol.

Sa Carcar, hindi lamang tayo nagtalì ng laso—umakyat pa tayo sa ilang puno bilang hayagang protesta laban sa pagputol. May ilang punong nailigtas, ngunit nang tayo’y umalis, nagpatuloy pa rin ang pagputol.

Ganito rin ang nangyari sa Baguio, partikular sa paligid ng SM Baguio. Nakiisa tayo, kasama ang yumaong Bishop Censon at National Artist na si Kidlat Tahimik, upang tutulan ang pagputol ng mga puno. Sa kabila nito, nagpatuloy pa rin ang naturang mga gawain.

Dahil sa sunud-sunod na insidenteng ito, binuo ang National Coalition to Save Trees (NCST) kasama ang iba’t ibang grupo at indibidwal. Ilang taon ding nanawagan at nanuligsa ang NCST sa DPWH at DENR dahil sa anila’y walang habas na pagbibigay ng permit sa pagputol ng puno. Mahirap maunawaan kung bakit tila madali rin ang pagbibigay ng pahintulot sa malalaking proyektong pagmimina.

Kamakailan, nakausap natin ang ilang environmentalist mula Palawan. Hiniling nilang lagdaan ang isang liham na nakatuon sa mga mambabatas tulad nina Senador Risa Hontiveros at Senador Raffy at Erwin Tulfo.

Layunin ng liham na humiling ng Senate inquiry hinggil sa malawakang pagputol ng mga puno kaugnay ng pagmimina sa Palawan. Batay sa datos, umabot na sa 218,854 puno ang sakop ng Special Tree Cutting and Earth-Balling Permit (STCEP). Kabilang dito ang:

• 60,359 puno sa Brooke’s Point (Ipilan Nickel Corporation)

• 87,000 puno sa Bataraza

• 52,000 puno sa Mt. Bulanjao (Rio Tuba Nickel Mining Corporation)

• 71,405 puno sa Aborlan (Berong Nickel Corporation)

Hindi lamang pagputol ng puno ang isyu. Kaakibat nito ang pagkasira ng watershed, wildlife, biodiversity, soil stability, at buong ecosystem ng Palawan.

Sa kasalukuyan, dama ng lahat ang matinding init at epekto nito sa pang-araw-araw na buhay. Marami ang naghahanap ng paraan upang makibagay—pagbabawas ng konsumo, pagsasabuhay ng “voluntary simplicity,” at pag-iwas sa labis na paggamit ng plastik.

Ngunit higit sa lahat, mahalagang magtanim—lalo na ng mga katutubong puno, hindi ng mga dayuhang uri tulad ng American Mahogany—kasama ang mga gulay at ornamental plants.

Marupok na ang kalikasan. Panahon na upang buhayin ang mga kagubatang kinalbo, lupang winasak, at mga lugar na naapektuhan ng pagmimina at urbanisasyon.

Sino ang kikilos? Sino ang tatayo upang pigilan ang tuluy-tuloy na pagputol ng mga puno?

Tayong mga mamamayan—ang dapat magsalita, magtanggol, at maging tinig ng mga punong hindi makapagsalita.