Baril sa iskul, bunga na palpak na sistema

by Info @Editorial | February 8, 2026

Hindi aksidente ang pagpasok ng baril sa eskwelahan—ito ay malinaw na kapalpakan. Kapalpakan ng seguridad, ng pamahalaan, at ng komunidad na dapat nagpoprotekta sa mga estudyante.

Kapag may nakakapuslit na baril sa loob ng paaralan, isang tanong lang ang mahalaga: paano ito nakalusot? Ibig sabihin, may patakaran na hindi ipinatupad, may nagbulag-bulagan, o may sistemang sadyang mahina. 

Anuman ang dahilan, ang resulta ay pareho—nalalagay sa panganib ang buhay ng mag-aaral at guro.

Hindi katanggap-tanggap ang dahilan na “isolated case”. Hindi kailangang may masaktan bago kumilos. Ang presensya pa lang ng baril ay banta na. Ang eskwelahan ay para sa libro, hindi bala; para sa pangarap, hindi karahasan.

Dapat managot ang mga may tungkulin. Ang pamahalaan ay kailangang higpitan ang kampanya laban sa ilegal na baril. 

Ang mga administrador ng paaralan ay dapat magpatupad ng konkretong seguridad, hindi puro memo. 

Ang mga magulang ay hindi puwedeng magkunwaring walang alam. At ang mga estudyante, kailangang maturuang magsumbong—hindi matakot.

Simple lang ang punto: kapag may baril sa eskwelahan, may mali. At hangga’t hindi ito tinutugunan nang seryoso, paulit-ulit na malalagay sa alanganin ang kinabukasan ng kabataan.

Walang dahilan, walang palusot. Walang lugar ang baril sa eskwelahan.