Kabayanihan ng “Ama ng Katipunan”, ituro sa kabataan

KUYA WIN GATCHALIAN / WIN TAYONG LAHAT

ISANG pagpupugay at lubos na pagga­lang para sa ating bayani na si Andres de Castro Bonifacio na ipinanganak noong Nobyembre 30, 1863 sa Tondo, Manila.

Matatandaang, kilala bilang “Ama ng Ka­tipunan” na siyang nagtatag ng organisas­yong Katipunan na naglalayong makamtan ang kalayaan ng Pilipinas mula sa Espanya.

Higit sa lahat, siya ay kilalang malapit sa mga pangkaraniwang mamamayan.

Walang naging pormal na edukasyon si Andres Bonifacio ngunit, mayroon siyang taglay na kakaiba at kamangha-manghang katalinuhan.

Isa siya sa magagaling at matatapang na manunulat kung saan ilan sa kanyang mga akda ay “Dekalogo ng Katipunan (Sampung Utos ng mga Anak ng Bayan)”, “Mi Aba­nico”, “Katapusang Hibik ng Pilipinas”, “Tapunan ng Lingap”, “Pag-ibig sa Ti­nubu­ang Lupa” at “Ang Dapat Mabatid ng mga Tagalog”.

Karapat-dapat lamang na gunitain at pahalagahan ang tulad niyang bayani. Lalo na sa ating mga kabataan, dapat ay balikan at pag-aralan natin ang kanyang buhay, lalo na ang pinamunuang samahan na itinayo at ginampanan niya nang may paninindigan para siya ay maituring na bayani.

Sa pamamagitan ng mga linya ng mga tula, akda at talumpati ni Andres Bonifa­cio, naituturo ng mga modernong guro sa mga batang mag-aaral ang pagmamahal at pag­mamalasakit sa ating bansa.

Tulad noong kanyang panahon ay dapat nating labanan ang maling gawain, lalo na ang korupsiyon, kriminalidad, iligal na mga transaksiyon upang mapalaya ang kasalu­kuyang lipunan sa banta ng kaguluhan at kahirapan.

Sa halip, pinipili natin ang mapanatili ang magagandang katangian, pag-uugali, pamu­muhay at kabutihan para sa sarili at sa ating kapwa.

Sa pangunguna ng ating mga magulang at guro, matututong baunin ng mga estud­yante ang karakter at integridad ng mga bayaning Pilipino.

Huwag nating kalimutang ituro ang mga naiambag ni Andres Bonifacio at maging ang iba pa nating mga bayani sa pagpapa­yaman ng ating karunungan, kaalaman, pa­nanaw at pilosopiya kaugnay sa pagmamahal sa bayan.

Kaya higit na hinihikayat ang mga kaba­taan na buhayin ang mabubuting hangaring ito at pairalin ang pagtutulungan at pagiging makabayan sa anumang posibleng pama­maraan.

Inyong pangunahan ang tunay na pagba­bago para makamit at maranasan ang ma­kabuluhang kaunlaran sa hinaharap na maa­aring umpisahan sa pagiging masikap at res­ponsable sa pag-aaral.

Patuloy nating ipamalas sa mga kabataan na maging bayani sa isip, sa salita at sa gawa. Tandaan, ang tunay na bayani ay iginagalang at hinahangaan.