Tunay na pagsasabuhay ng Kuwaresma sa buhay ng mga Kristiyano

FR. ROBERT P. REYES / KAPAAYAPAAN

MATATAPOS na ang karaniwang panahon sa kaledaryo-liturhiko ng Simbahan. Sa loob ng ilang araw, papasok na tayo sa panahon ng Ku­wa­resma, ang pana­hon ng malalim na pag­ni­nilay at panalangin sa diwa ng paghihirap at kamatayan ng ating Panginoong HesuKris­to. Magsisi­mu­la rin ang 40 araw ng pag-aayuno at pag-iwas sa pagkain ng karne tuwing Biyer­nes. Sa madaling salita, hihika­yatin ng Simbahan ang bawat kasapi na magsa­kripisyo upang higit na maramdaman at maintin­dihan ang kabu­lu­han ng sakripisyo ng Panginoon para sa ating pagbabalik-loob at kaligtasan.

Tuwing Kuwaresma, maghahanap ang mara­ming Kristiyano ng mga lugar na naghahandog ng mga gawaing-espiritu­wal (spiritual exercises) para muling lumapit ang kalooban sa Panginoong Diyos. Mayroon mga maiikling gawaing-espirituwal na tinatawag na “rekoleksiyon” at mayroon namang mas mahaba at malalim na tinatawag ng “retreat.” Kung wagas at ganap ang pagsisikap at pagbibigay ng sarili sa Diyos ng sinumang magrereko­lek­siyon o magre-retreat, hindi malayong maranasan niya ang espiritu ng Diyos at tanggapin ang biyayang makilala ang sariling kahinaan at kasalanan upang pag-ibayuhan ang mga ito subalit, hindi lamang ang mga indi­bid­wal ang maaaring magrekoleksiyon o mag-retreat. Maaari ring dumanas ng mala­lim na pagninilay at panalangin ang isa o maramihang grupo.

Katatapos lang ng Special Summit on Sex Abuse na ipinatawag ng Santo Papa sa Roma. Tinalakay ng Santo Papa kasama ang mga Kardi­nal, Obispo at iba’t ibang namumuno sa mga mahahalagang opisina sa Batikano ang maselang mga kaso ng sex abuse ng mga pari, Obispo at Kardinal. Nasimulan na ang pro­seso ng pag-iimbestiga sa naturang mga kaso noong panahon ni Pope John Paul II at ipinag­patuloy ito ni Papa Be­ne­dicto (Pope Bene­dict). Nang tumitindi na ang paglabas ng sari-saring mga kaso ng sex abuse sa iba’t ibang bahagi ng mundo, tila ito ang nagbigay ng matin­ding palaisipan at dam­damin kay Papa Bene­dicto na naging dahilan ng pagbibitiw nito.

Dahil sa pagbibitiw ni Papa Benedicto, kinaila­ngang harapin ng kapalit nito na si Papa Francisco ang malalim na problema. Nang sinimu­lan nang harapin ni Papa Francisco ang problema, nagtuluy-tuloy na ang paglabas ng mga reklamo mula sa mga biktima sa iba’t ibang bahagi ng mundo. Napakasakit pakinggan ang mga balita tungkol sa mga Kardinal, Obis­po at paring naka­suhan at dumaraan sa pagli­litis. Napakasakit mari­nig na napan na ang ilan at naghahanda na ang mga ito sa mapait na yugto ng kanilang pagkakakulong.

Noong nakaraang araw, nasa lahat ng balita ang paghatol kay Cardinal George Pell ng Australia. Mapa-CNN, Fox News o Aljazeera, ipinakita si Cardinal Pell na lumalabas sa korte pagkatapos itong pan ng “guilty” o may sala sa kasong pangmomoles­tiya sa mga menor-de-edad. Malungkot ang dating makisig na Kardinal, wala na ang kanyang dating tikas ng kapangya­ri­han at “dangal ng po­sisyon” (dignity of office).

Ito ngayon ang muk­ha ng maraming nakasu­han at kasalukuyang nililitis sa iba’t ibang bansa: Nakatungo, nag-iisip nang malalim, nawalan ng lugar sa Simbahan at lipunan at hinahatak pababa ng matinding kahihiyan.

Nagsimula na ring ireklamo at kasuhan ang ilang mga pari at ilang may mataas na posisyon sa Simbahan sa Pilipi­nas. “Hahayaan na­ming dumaan sa legal at tamang proseso ng imbestigasyon at pag­lilitis si father. Hindi namin hahadlangan ang tungkulin ng esta­do sa mga biktima at mamamayang naa­pek­tuhan ng pagkaka­sala ng ilang mga miyembro ng kaparian at hirarkiya.” Ganito na ang karaniwang sagot ng mga Obispong Pili­pino sa tanong ng mga prosekyutor at media. Sa kanilang pagsagot, walang anumang bahid ng pagdiriwang, bagkus, lubos na kalungkutan at pagsisisi.

Matindi pa kaysa sa mahabang retreat ang pinagdaraanan hindi lang ng Papa, mga Kardinal at Obispo kundi lahat ng mga Laykong Katoliko. Ito na ang tunay at malalim na pagbabalik- loob, pagbabago at pagsunod sa Panginoon. Napakasakit damahin ang pinagdaraanan ng lahat mula sa mga biktima hanggang sa mga nagka­sala at sa mga namumu­no sa Simbahan.

Ito ang tunay na Kuwaresma, ang tunay na pag-amin sa mga kasalanan, ang pagtang­gap ng parusa at pagba­bayad-puri, ang pangako at tuluy-tuloy na pagsi­si­kap na hindi na buma­lik sa makasalanang buhay. Nararamdaman ng tunay na Kristiyano ang naramdaman ng mga biktima. Gayundin, ang kahihiyan at paghahangad na lumayo na lamang ang mga nagkasala.