Kahit walang silbi at nagnakaw | Tunay na demokrasya sa pamamagitan ng halalan, nadadaig pa rin ng m

BOBI TIGLAO / BANAT

HALALAN na naman ngayong Mayo 13!

Nag-umpisa na kahapon ang yugto ng pa­ngangampanya para sa pagka-senador at party­list.

Para naman sa pangdistrito at iba pang lo­kal na opisyales, ang umpisa ng pangangam­panya ay ngayong Marso 30.

Sa sistema ng demokrasya ay napakahalaga ng halalan. Matatanggal sa pamamagitan nito ang mga opisyal na mahinang manungkulan, lalo na ang mga nangungurakot.

Sa pamama­gitan ng halalan, nailalagay ng taumbayan sa puwesto na ang tingin nila ay ma­ga­galing na representante na hindi magna­nakaw sa kaban ng bayan.

‘Yan ang teoriya ng demokrasya. Sa totoo lang, sa tingin natin, malayo pa talaga nating ma­kamit ang tunay na demokrasya sa pamama­gitan ng halalan.

Tingnan na lang natin ang mga nangu­nguna raw sa “survey” para sa pagka-senador. Malaki ang partido ng mga kasalukuyang senador na kahit walang silbi ang ilan sa mga ito.

Basta pumasok sa isipan ng botante ang pa­ngalan ng senador, isusulat agad ang panga­lan nito sa balota kahit walang silbi at nagnakaw pa.

Kaya lamang kung senador ka na dahil madalas ka ng nasa diyaryo o radyo.

Kaya maraming ‘artista o champion sa bok­sing’ ang nagiging senador dahil tanyag na ang pangalan nila.

Lamang din ang mga kandidatong senador na ang lolo, tatay o tiyuhin ay naging senador na noon dahil kilala na rin ang pangalan nila.

Mayroon ding nagiging senador dahil anak o asawa ng mga bilyunaryo na nagbubuhos ng pera sa kampanya (puwede rin para pambili ng boto)!

Gayundin, mayroon mga may ayaw sa pangangampanya ni Pangulong Rodrigo Du­terte sa kandidato niya, pero sa tingin natin ay makabubuti ito.

Bilib ang masa kay P-Duterte kaya iboboto nila ang inirekomenda niya. Ma­buti na rin ang mga bagong mukha na pinagkakatiwalaan ng pangulo.

Ang walang kakuwentang-kuwentang sis­te­ma ng pagboto sa partylist ng mga congress­man.

Hindi ang mga botante sa distrito ang bu­moboto sa mga ito kundi lahat ng botante sa buong bansa at ang pinakamaraming ma­kuhang boto ay ang hihiranging partylist repre­sentative.

‘Yun ay dahil matagal nang nag-oorganisa ang mga komunista at kapag halalan nanga­ngam­panya (o nananakot) ang NPA nila, eh, may representante ang mga ito na ang gusto ay pabagsakin ang gobyerno.

Tandaan natin ang mga prente ng komu­nistang ito at baka magkamali tayo ng mga iboboto sa Mayo: Bayan Muna, Anakpawis, Gabriela, Alliance of Concerned Teachers (ACT), Kabataan, Katribu at Migrante.

Ang napakapangit pang nangyari sa siste­mang partylist na ipinag-utos ng Konstitusyon nating naipasa noong panahon ni ex-P-Cory ay naging behikulo lang ito para sa mga tina­tawag na “political dynasty”.

Ang nangyayari, eh, kung hindi na puwe­deng tumakbo si Mr. Congressman dahil tatlong termino na siya, ang gagawin ay magtatayo ng partylist na ang magiging representante nito ay anak o asawa nito.

Mayroon ding kaso ng mga bilyunaryong gustong magkaroon ng pampolitikang poder kaya magtatayo ito ng partylist na siya mismo ang representante.

Marami tayong naririnig na paratang na magbabayad lang ng P20 milyones sa mga ulupong sa Comelec, tiyak mananalo na raw ang “partylist” mo!

Napakasama, lalo na kung matatandaan na­ting ang tukoy nitong “partylist” daw ay mag­karoon ng representante sa Kongreso ang mga walang kapangyarihan!