Pagkabuhay ni Hesus, simbolo ng pagpapakatatag, hindi dapat patinag

ni Nympha Miano-Ang - @Life and Style | April 05, 2021

Namatay si Hesus noong Araw ng Biyernes, dala lahat ng ating mga kasalanan. Pagdako ng Sabado, inilibing na Niya ang ating mga kasalanan kasama Niya sa Kanyang puntod, hindi man lang pinaghukay ng maganda o maayos na paglilibingan.

Pagkaraan ay isinaad sa atin ng Bibliya na nagtungo si Hesus sa Hades. Marami ang naghihintay sa Kanya roon.

Marahil ay sinabi sa kanila ni Hesus na, “Huwag kayong mag-aalala hindi pa huli ang lahat.” Pinalaya Niya ang mga agam-agam habang hawak Niya sa kanyang kamay ang “susi ng kamatayan.” Alam Niya sa kanyang isipan na, “HINDI AKO MANANATILING PATAY.”

Pagdako ng Kinalingguhan ay bumangon Siya mula sa Kanyang libingan. NABUHAY. Hindi naapektuhan ng kamatayan si Hesus. Baligtad ang nangyari, nilunok lang niya si Kamatayan. “Saan, ang kamatayan ay ang inyong tagumpay? Saan, ang kamatayan ang siyang kakagat sa inyo?”

Oo, sa pananampalataya sa kanya, ang mga bagay ay hindi dapat na manatiling patay sa ating puso magpakailanman. Sa pamamagitan ng pananampalataya sa Kanya, kayang bihagin ni Hesus ang ating puso sa kanyang buhay. Diyan ay kung paano niya paikutin ang mundo sa pamamagitan ng kanyang buhay: iisang tibok ng puso sa isang pagkakataon. Ang mga bagay sa mundong ito ay hindi dapat na manatiling patay magpakailanman.

Kaya naman binigyang konklusyon ni Pablo ang bahagi na ito sa pagkabuhay sa pagsasabing “Manatiling matatag, walang kahit anong bagay na magpapatinag sa iyo. Palagiang bigyan ng pagkakataon ang sarili na lumapit sa Panginoon, dahil alam mo na kapag iyong ibinigay sa Panginoon ang iyong mga paghihirap at sakripisyo ay pagagaanin niya ito.”

Aniya, na dahil ang “anumang pagpapakasakit” na ating nararanasan ay gagaan kapag isinapuso natin ang Panginoon. At kapag lumakad tayo sa kautusan ng Panginoon ay mamamatay lahat ng paghihirap ng ating loob at isipan.

Isang gawain kumbaga ng pagpapalit mo mula sa mortalidad hanggang sa pinakaimposibleng nagagawa ng isang immortal, iyan dapat ang magsimula sa iyo at maging sa iba pang tao.

Kaya gigising tayo ngayong umaga ng Lunes: lahat ng bagay ay ayos na, wala nang problema. May kinakaharap man na pandemya ng COVID-19, salamat at ligtas ka pa rin. Babangon tayo sa Martes ng umaga, kung may sasalubong man na problema, masasakit na salitang ating matatanggap, nakapipikon na mga pananalita ng ibang tao, wala man tayong pera, huwag mong isipin iyan. Ilibing mo kaagad sa limot.

Ang mga bagay ay hindi dapat na manatiling patay. Subukan mo lang gawin ang mga iyan.

Pigurahin mo, “Ang ating immortal na Diyos ay binalot ang ating katawang lupa ng kanyang mga palad na para tayong mga bagong silang na sanggol, kaya bakit hindi natin balutin ang ating espiritwal ng imortalidad o iyong may magagawa tayong mga imposible?

Ilibing natin ang ating mga damdamin at sarili sa Kanya, tulad ng kanyang ginawa. “Buksan mo iyong puso, pakiramdaman ito at iiyak mo at ihandog ito sa kanya, iyan ang kahulugan na mailagay mo ang iyong pananampalataya kay Hesus.

Kukunin Niya ang iyong puso at aangkinin niya ito. Sa ibang salita, lulunukin niya ang kamatayan, ibig sabihin nito ay ililigtas ka Niya. Nasa loob na ito ng kanyang katawan, muli mong mararamdaman ang bagong tibok ng iyong puso, sa oras na ito, matatag at malakas, iyan ang ibig sabihin na may bago ka nang buhay sa harapan niya. Ang mangyayari, isa ka nang bagong silang na sanggol na may bagong araw na naghihintay sa iyo, ang buong bagong buhay ay nag-aabang sa iyo. Sapagkat nasa puso ka na niya.

Mainit, mapagmahal, nagbibigay ng kaginhawahan: Ang kanyang balat ang magsisilbing kumot mo. Nakahimlay ka sa Kanya. At saka mo mapag-iisip na, “Malakas na ako para harapin ang susunod na mga araw, hindi ako patay. Mga bagay na hindi mananatiling patay. Kaya kong mabuhay.” Iyan ang kapangyarihan ng pagkabuhay.

Iyan mga kaibigan, ang tinatawag na Resurrection Power o kapangyariahn ng muling pagkabuhay.

Naway’ ang ating panalangin lagi ay: Panginoon, simulan mo at kumpletuhin ang resurrection work sa puso ko. Ayokong manatiling patay kahit kailan.”

Pagninilay: Magkaroon ng oras na magnilay bunga ng mga pagkadismaya at kalungkutan na naghahari sa iyong puso.

Magkaroon ng oras, na isiping may pag-asa pa sa susunod na mga araw dahil sa buhay na muli ang aking puso dahil sa Nabuhay na Tagapagligtas.

Ang panghuli, magdasal sa kanya, idalangin sa Kanya na punuin ang iyong puso ng kanyang buhay at manampalataya na gagawin niya ito kapag ikaw ay nanampalataya.