Pag-aaswa, 'di lisensya para manakit

by Info @Editorial | January 25, 2026

Ang domestic violence sa pagitan ng mag-asawa ay krimen, hindi simpleng away. Walang dahilan—selos, galit, kahirapan, o alak—na puwedeng magbigay-katwiran sa pananakit, pananakot, o pagkontrol sa asawa. Kapag may nasasaktan, may inaabuso, mali iyon. 

Maraming biktima ang nananahimik dahil sa takot at hiya. Pinipili nilang magtiis para sa mga anak o para hindi masira ang pamilya. Pero ang totoo, ang karahasan ang mismong sumisira sa pamilya. Ang mga batang lumalaki sa marahas na tahanan ay natututong matakot, manahimik, o tularan ang maling asal. Walang batang dapat makakita ng pananakit bilang normal.

Hindi lang bugbog ang domestic violence. Kasama rito ang pagmumura, pagbabanta, pagkontrol sa pera, pagbabawal makipag-usap sa iba, at pamimilit.

May batas para protektahan ang mga biktima, pero walang silbi ang batas kung hindi ito ginagamit. Kailangang kumilos ang barangay, pulis, at lokal na pamahalaan nang mabilis at seryoso. 

May pananagutan din ang komunidad. Ang pananahimik ay pagkampi sa umaabuso. Kung may alam o hinala ng domestic violence, dapat makialam at tumulong sa tamang paraan. 

Panahon nang itigil ang kulturang kinukunsinti ang karahasan sa loob ng tahanan. Ang pag-aasawa ay hindi lisensya para manakit. Kung gusto nating may matibay na pamilya at ligtas na lipunan, walang lugar ang domestic violence.