NAPAIYAK SI PACMAN SA KANYANG SPEECH SA 40TH B-DAY CELEBRATION

KAHIRAPAN aniya ang nagbunsod kay Senator Emmanuel Dapidran Pacquiao upang magpursige sa buhay, magsikap, labanan ang dinaranas na pagkalam ng sikmura at magpakasipag pa.

Kaya naman sa kanyang selebrasyon ng kaarawan kamakalawa ng gabi sa KCC Mall sa General Santos City, bagamat magarbo at elegante ang gabi na iyon, kitang-kitang pamil­yar pa rin na ordinaryo ang kanyang mga panauhin bukod sa mga kilalang indibidwal ang dumumog sa gabing iyon para sa 40th birthday niya.

Dumalo si Pangulong Rodrigo Duterte, may mga Senador, Congressman, gobernador at alkalde at iba pang malalaking pangalan sa showbiz at sports industry. Sa kanyang pana­nalita, madamdamin ang mga binitiwan niyang kataga hinggil sa binuo niyang pangarap noong araw at hindi niya akalaing matutupad ang lahat.

“In my sleepless nights I started dreaming for my family. I was energized by that potential of dreams. I was motivated by the power of imagination. My dreams inspired me to do something,” sabi ni Pacquiao sa audience na matamang nakikinig sa kanya.

“Mahirap ang maging mahirap,” ani Pacquiao at ginunita kung paano siya lumaki na laging gutom, nakaranas matulog sa gutter, magbenta ng donuts at pandesal, maglakad papunta sa kanyang esku­we­­lahan araw-araw at magsuot ng tsinelas na hinihiram lamang niya.

“I remember many times we have no food to eat and we go to sleep hungry. My mother would tell us ‘just drink lots of water to fill your stomach because tomorrow we will surely have food to eat’ – and we drink lots of water just to survive,” kasunod ng kanyang pagluha na hindi na napigilan ni Pacquiao.

Naalala pa raw niya noong elementary siya ay mahusay siya sa matematika kahit elementary lang ang tinapos niya at madalas pang magpaturo sa kanya ang ibang kaklase kapalit ng papel at ballpen, kung minsan ay pagkain na hindi niya kayang bilhin. “I know my classmates are listening to me now and remembered those days,” naluluha pa ring sabi ni Pacquiao. Bagamat hindi niya naipag­patuloy ang pag-aaral dahil sa kahi­rapan, sinabi niyang hindi siya tumigil na matuto sa lahat ng bagay.“In the open university of life, experience was my favorite teacher. One author said ‘experience is not what happens to you, it is what you do with what happens to you’. I experienced different forms of adversity but I did not allow pain to prevent me from rising above difficulties.” (MC)