Panahon na ng tunay na paglilinis sa mga ahensya ng gobyerno

ni Judith Sto. Domingo @Asintado | January 16, 2026

Kaabang-abang ang darating na pagdinig ng Senate Blue Ribbon Committee sa Lunes, sa pangunguna ni Sen. Panfilo “Ping” Lacson, tungkol sa mga maanomalyang flood control projects ng pamahalaan.

Aba’y matagal na itong hinihintay ng marami nating kababayang abot-langit na ang galit, na talaga namang naiinip na at natatagalan sa pagpapanagot at pagpapakulong sa mga sangkot.

Inaasahan nating maraming maglalabasang salaysay sa pagdinig tungkol sa pagkukuntsaban ng mga salarin na walang pagmamalasakit sa kapakanan ng bayan at mamamayan, makaligtas lamang ang kanilang mga padrino o sarili.

Nakakagalit na wala pa ring nakukulong na mataas na opisyal ng pamahalaan—bagay na lalong nagpapasilakbo sa poot ng taumbayan!

Habang tumatagal, natural lamang na ang pinakanakatatanggap ng ngitngit at pagtuligsa ay ang nakaluklok na administrasyong Marcos Jr. 

May kasabihan nga: “Ang hustisyang naaantala ay hustisyang ipinagkakait.”

Ipinagkakait sa taumbayan ang mamalas ang agarang pagpapanagot sa mga inaakusang nangulimbat sa kaban ng bayang dapat sanang napunta para sa kapakanan ng nagtitiis sa hirap nating mga kababayan. Ipinagkakait sa kanila ang maramdamang walang sinisino ang liderato ng gobyerno at hindi mangingiming lipulin ang mga magnanakaw at mapagsamantala.

Ang mga pagsisikap ng pamahalaan ay hindi tatalab kapag hindi lubusang naramdaman ang buong lakas nitong pagtutok sa isyu ng paglaban sa korupsiyon. Sapagkat korupsiyon ang matagal nang problema sa buong sistema ng gobyerno, na tila naging mas masahol pa sa paglipas ng mga taon.

Pangulong Marcos Jr., mas paigtingin pa ninyo ang pag-atas sa inyong bawat tagapanguna sa bawat departamento at ahensya ng pamahalaan na unahin muna ang pagbusisi sa lahat ng sulok at butas na dinadaanan ng korupsiyon, sapagkat napakarami ng mga iyan, lalo na sa mga ahensyang nagbibigay ng mga samu’t saring lisensyang kinakailangan sungkitin ng mga kailangang kumuha ng mga ito.

Araw-araw harinawa nating maringgan ng ulat ang mga tagapangunang ito tungkol sa kanilang ginagawang pagkakalkal ng mga maruruming kalakaran sa opisinang kanilang kinasasakupan—nang may pagnanasang gawing daluyan ng tunay na kagaanan ang mga mamamayan.

Napakadali namang malaman kung nasaan ang mga sulok na iyan, ’di ba, at hindi na kailangang maghintay lamang ng magsusumbong. Mag-imbestiga sila motu proprio kung talagang buo ang loob nilang nais linisin ang gobyerno.

Unahin muna ang pagsawata sa korupsiyon! Alisin ang mga kawatan at magnanakaw sa lahat ng ahensya ng gobyerno! Imbestigahan ang lifestyle ng mga iyan at magkakabistuhan kung sino ang may ginagawang manipulasyon sa dilim at nang-aagaw ng kinabukasan ng bawat Pilipino. Tulad nang nangyayari sa iba’t ibang panig ng mundo, gising na gising na ang kamalayan ng taumbayan.

---

Kung may reaksyon, sumbong o katanungan, sumulat sa ASINTADO ni Judith Sto. Domingo sa BULGAR Bldg., 538 Quezon Ave., Quezon City o mag-email sa asintado.bulgar@gmail.com.

Mga aral ng 2025, panalangin para sa 2026

ni Judith Sto. Domingo @Asintado | January 9, 2026

Kumusta ang inyong pagsalubong sa 2026? Sana ay nakapahinga kayo nang sapat nitong nagdaang mahabang bakasyon at napuno muli ng sigla sa pagharap sa Bagong Taon. 

Kung napagbulay-bulayan na ninyo ang mga kaganapan at paano ninyo hinarap ang nakaraang taon ng 2025, sana ay nakalikom kayo ng matibay na mga reyalisasyon, aral o karunungang dadalhin sa kasalukuyang taon. 

Ilan sa mga maaaring kabilang sa mga pagtatanto na ito ay ang mga sumusunod: 

• Huwag katamaran ang pagbabasa sa araw-araw para lumalim ang kaalaman tungo sa pagbuti ng kalagayan sa buhay. 

• Huwag maging magastos at maging masinop sa pananalapi para may mahugot sa gitna ng pangangailangan. 

• Huwag makuntento sa taglay na skills o mga kasanayan, bagkus ay hasain pa o dagdagan ang mga ito para maging kalasag sa mga hamon ng buhay. 

• Iwaksi ang mga kaisipang negatibo na nagpapahirap sa puso't kalooban at piliing maging positibo lagi ang pananaw para magkaroon ng ibayong lakas na tahakin ang lakbayin tungo sa pangarap. 

• Humarap sa araw-araw na buo ang loob at may ganap na pananampalataya sa Diyos. 

Gayunman, bilang mga Pilipino ay marami tayong pangarap para sa kasalukuyang taon. Matingkad sa mga ito ang mga sumusunod:

• Mapagtibay na harinawa ang mga kaso laban sa tiwaling mga opisyal ng gobyerno at makasuhan sila at mapanagot tulad ng nararapat—lalo na ang mga mambabatas na milyun-milyon ang diumano'y kinamal mula sa kaban ng pamahalaan. 

• Matanggal o maetsapuwera na ang mga kalabisang buwis na hindi na dapat ipinapataw sa mga ordinaryong Pilipino tulad sa sistema ng ibang mga bansa. 

• Maging maayos na ang sistema ng healthcare sa buong Pilipinas, upang hindi na kailangang pumila tulad ng mga basang sisiw sa mga pagamutan o umamot ng kakarampot na tulong ang mga nagkakasakit nating kababayan.

• Maging mas abot-kaya ang presyo ng mga pagkain, para wala nang kumalam na sikmura samantalang busog na busog naman ang mga nasa kapangyarihan. 

• Mawala na ang mga sasakyang nagbubuga ng maiitim na usok sa daan, na noon pa dapat hindi na pinayagang mairehistro sapagkat sakit at peligro ang dulot ng mga ito. 

• Maayos na ang mga baku-bakong kalsada lalo na ang mga main thoroughfares, na nagpapabagal lalo na sa daloy ng trapiko at nagpapalugmok sa katawan ng pagod na nating mga pasaherong galing sa trabaho. 

• Mawala na ang talamak na sistema ng korupsiyon, sa pamamagitan ng paghihigpit sa mga daluyan nito sa pamahalaan at pagpapanagot sa lahat ng tiwali nang walang sinisino o sinasanto. 

Isang mapagpalang taong 2026 ang sumaating lahat! 

Pasasalamat at pagbati sa ating pinagpipitagang Sison family ng pahayagang ito, sa pangunguna ni Ms. Leonida "Nida" Sison, at kanyang mga anak na sina Ryan at Michelle. Mabuhay!

---

Kung may reaksyon, sumbong o katanungan, sumulat sa ASINTADO ni Judith Sto. Domingo sa BULGAR Bldg., 538 Quezon Ave., Quezon City o mag-email sa asintado.bulgar@gmail.com.

Kailan magiging kaaya-aya para sa mga turista ang Pilipinas?

ni Judith Sto. Domingo @Asintado | December 12, 2025

Hayaan ninyong kuwentuhan ko muna kayo ng aking isang linggong bakasyon sa bansang South Korea kamakailan. 

Nakamamangha ang kaunlarang tinatamasa ng bansang ito at ng mga naninirahan dito. Mula sa Incheon International Airport, hanggang sa aking pagsakay sa airport limousine bus patungo sa aking accommodation sa Myeongdong ay nakagigilalas na ang mga tanawin. 

Isang kilalang tourist at shopping district sa Seoul ang Myeongdong. Pagbaba ko ng limousine bus ay naglakad na lamang ako patungo sa aking hotel. Self check-in ang aking ginawa, hindi tulad ng mga hotel sa atin dito sa Pilipinas, na hihingan ka pa ng identification card at papipirmahin ng ilang beses.

Doon, tiwala ang kusang ibinibigay sa mga turistang tulad ko, na binigyan na kaagad sa pamamagitan ng email ng passcode para sa aking hotel room. Kung anuman ang aking kailangan sa hotel ay malaya ko ring nakukuha mula sa mga itinalagang pagkukunan, na CCTV camera lamang ang saksi. Sa hotel check-out naman ay kailangan lamang iwan ang pinto ng hotel room bilang signal na lumisan na ako at hindi na babalik sa hotel.

Wala nang inspeksiyon na ginawa sa aking kwarto. Walang kahirap-hirap ang proseso, sagisag ng buong pagtitiwala sa mga mamamayan.

Kuwento pa sa akin ng isang grupo ng mga Kapampangan na nagtatrabaho bilang kawani ng ilang embahada roon sa Seoul, na hindi raw nawawala ang mga pitaka o cellphone ng mga nalalasing at nakakatulog sa kalsada malapit sa mga bar, kung saan rin malapit ang kanilang pinapasukan—salamin ng kaayusan ng seguridad ng lugar. 

Hindi halos ako gumamit ng cash o Korean won sa aking pamamasyal sa Seoul, sapagkat kahit mga streetfood sa Myeongdong ay tumatanggap ng credit card. Lalo na ang mga taxi. Ilang beses lamang ako gumamit ng cash sa pagkain-kain. Samantalang isang beses lamang akong nagbayad ng cash sa transportasyon, at iyun ay noong sumakay ako ng limousine bus papunta sa Incheon Airport mula sa aking hotel sapagkat may hawak pa akong Korean won na gusto ko na ring gastusin. Pagbigay ko ng perang papel sa driver ng bus ay kusang lumabas sa aking tabihan ang sukli para aking kunin. 

Napakasarap ng mga pagkain, lalo na ang Galbitang, na kahalintulad ng bulalo rito sa atin. Ang baka ay hindi masebo, at napakalambot ng pagkakaluto. Siyempre ay kumain rin ako ng bibimbap at ramen ng maraming beses. Samantala, ang paborito ko namang mga dessert ay ang kanilang soft ice cream at ang milk cream cake, na lasang lasang sariwang gatas at kay linamnam. Kakaiba rin ang sarap ng kanilang kape, pati na ang ginger lemon tea na gawa nila doon. Ibang iba ang lasa, na talagan namang hahanap-hanapin. 

Sa pakikipag-usap natin sa ating mga nakakasalamuhang kababayan na doon na naninirahan ay naikuwento nila ang kanilang buhay pati na ang mga Pilipinong nakikipagsapalaran roon. Kwento nila, maraming Pilipino ang nagtutungo sa Jeju Island, kung saan hindi kailangan ng visa, 'di tulad sa Seoul. Ang pangkaraniwang buwanang kita raw doon ay nasa P80,000. At kung masipag-sipag ka ay maaari pa itong pumalo ng P120,000 to P130,000. Libre rin ang pananghalian ng mga trabahador at empleyado. Mapapa-sana all ka talaga. 

Samantala, kung may anak ka naman ay libre rin ang pananghalian sa eskuwela, at kung ipinasok mo pa sa center para ipa-tutor ay libre rin ang dinner o gabihan. Sumatotal, kung ikaw ay magulang doon ay hindi mo na kailangang gumising ng maaga para ipagluto ng baong pananghalian ang iyong anak. Puwede naman pa lang ganoon. Bakit nga ba hindi ganito rito sa atin, para lalong pumasok sa kukote ng mga estudyante ang kanilang leksiyon sa araw-araw. 

Sa Seoul ay hindi ko kailangang mag-alala na may mandurukot sa akin, o may hahablot ng aking gamit. Napakaligtas ng lugar, na habang ninanamnam ko ang kariktan at kaayusan ng Seoul ay napapatanong na lamang ako: Kailan kaya magiging ganito sa Pilipinas?

---

Kung may reaksyon, sumbong o katanungan, sumulat sa ASINTADO ni Judith Sto. Domingo sa BULGAR Bldg., 538 Quezon Ave., Quezon City o mag-email sa asintado.bulgar@gmail.com.