top of page
Search

ni Sister Isabel del Mundo - @Mga kuwento ng buhay at pag-ibig | December 22, 2023


Dear Sister Isabel,


Bakit kaya ganito ang buhay namin? Kahit saan kami tumira hindi kami makapag-ipon-ipon. Madalas kaming kinakapos gayung itong nilipatan namin ng bahay ay hindi na namin kailangan pa magbayad para sa upa. Dati kasi kaming nangungupahan kasama ang aking asawa at apat naming mga anak. 


Overseas Filipino Worker (OFW) ang asawa ko. Kaya nang alukin ako ng kapatid ko sa bahay niya sa Laguna, tutal wala umanong nakatira ru’n dahil nagwo-work din siya sa abroad, du’n na lang umano kami tumira. Natuwa naman ako dahil ‘di na namin kakailanganing mangupahan. ‘Yun pala gayundin, lalo palang magastos kasi need naming mag-asawa magbayad ng service na maghahatid sa mga anak namin sa school. Mahal din ang electric at water bill dito. 


Pero, tumutulong naman kahit papaano itong kapatid ko na siyang mayari ng bahay. Hanggang isang araw, nagulat na lang ako, ang sakit niya magsalita sa akin. ‘Di ko alam kung bakit siya nagalit sa amin. Nasaktan ako sa sinabi niya.


Balak na sana naming bumalik na lang sa dati naming lugar kesa makatikim nang masasakit na salita mula kapatid ko na siyang mayari ng bahay. 


Tama ba ang gagawin ko? Sa totoo lang ganu’n lang naman kapatid ko, pero matulungin, maunawain at lahat ng gusto ng mga anak kong gadgets at iba pang bagay ay binibili niya. Ginagastusan din niya kami ng mga anak ko, at pinagbabakasyon sa abroad na kung saan nandu’n siya. Lahat nang ‘yung libre niya. Sa ngayon ay sila naman ng mother ko ang nagto-tour sa ibang bansa.


Sinagot niya rin ang mother ko. Ano kaya ang mabuti kong gawin? Itutuloy ko ba ang pag-alis dito sa bahay ng kapatid ko dahil lang napagsalitaan niya ako ng masasakit na salita? Uupa na lang ba kami uli ng asawa ko sa dati naming pinanggalingan? Sana ay mapayuhan n’yo ako ng dapat kong gawin. 

 

Umaasa,

Mildred ng Laguna

 

Sa iyo, Mildred,


Huwag kang magpadalus-dalos sa pagpapasya. Ikaw na rin ang may sabi, kahit saan kayo tumira pareho lang. Hindi kayo makaipon gayung nagtatrabaho naman sa abroad ang asawa mo. Nasa diskarte lang ‘yan. Mag-isip ka ng sideline na puwede mong pagkakitaan at para na rin makatulong ka sa asawa mo. Huwag mong iasa lahat sa asawa mo, humanap ka rin ng paraan para tulungan siyang madagdagan ang income n’yo. 


Gamitin mo ang utak mo kahit papaano, para ‘di na rin kayo kapusin sa pang-araw-araw na gastusin. Sa panahon ngayon, dapat dalawa ang nagtatrabaho sa pamilya. Hindi ang ama lang ng tahanan. Huwag ka nang bumalik sa dati n’yong lugar na kung saan iniisip mo na mas makakatipid at hindi ka makakarinig nang masasakit na salita.


Pagpasensyahan mo na lang ang kapatid mo kung may nasabi man siya sa iyong masakit. Tutal sabi mo, malaki na ang naitulong niya sa inyo at binibili lahat ng gustong gadgets ng mga anak mo. Marami lang siguro siyang problema noong araw na iyon kaya nakapagbitiw siya ng masasakit na salita. ‘Wag na kayong umalis ng asawa at anak mo r’yan sa bahay ng kapatid mo. Pagpasensyahan mo na mga sinasabi niya. Malay mo may balak pala siya ipasyal uli kayo ng mga anak mo sa abroad pag-uwi nila ng mother n’yo galing sa ibang bansa. Kung lilipat kayo ng asawa’t anak mo at iwan ang bahay niya baka tuluyan pa siyang magalit sa iyo. Isip-isip din, gamitin mo ang iyong utak. At iyan ang maipapayo ko sa iyo. Hanggang dito na lang, patnubayan ka nawa ng Diyos Ama. 

 

Sumasaiyo,

Sister Isabel del Mundo


 
 

ni Sister Isabel del Mundo - @Mga kuwento ng buhay at pag-ibig | December 20, 2023


Dear Sister Isabel,


Sobrang lungkot ko ngayon. Bumalik kasi ang dating pag-uugali ng nag-iisa kong anak. Lumaki siyang walang respeto sa akin. Hindi ako ang nagpalaki sa kanya, kundi ang nakababata kong kapatid. Maaga akong nabiyuda kaya naisipan kong mag-abroad upang maibigay sa kanya ang magandang kinabukasan at makapagtapos na may mataas na pinag-aralan. Bago ako umalis para mangibang-bansa, in-enroll ko muna siya sa paaralan ng mga madre para kahit hindi ko siya maturuan ng magandang asal, at least mapapalapit siya sa Panginoon. Ngunit, hindi iyon ang nangyari. Nang makabalik ako from abroad, wala na siya nikatiting na respeto sa akin. Gayunman, tiniis at sinikap kong gawin ang lahat para gumaan muli ang loob niya sa akin, at tratuhin niya akong ina. Sa awa ng Diyos, nagbago rin siya. Naramdaman ko na ang pagrespeto at pagmamahal na hinahanap ko sa isang anak. Subalit, hindi rin nagtagal dahil bumalik na naman ang nakalakihan niyang ugali at lumala pa kaysa dati.


Sinisigawan at sinasabihan niya na akong buwisit. Pinagpasensyahan ko siya dahil baka kako nakatikim na siya ng ipinagbabawal na gamot. 


Muli, napakasakit sa akin bilang ina. Napakahirap pala maging ina lalo na kung magkakaroon ka ng anak na suwail at walang respeto. 


Ano ang gagawin ko, Sister Isabel? Hindi ko na talaga kayang dibdibin ang ginagawa sa akin ng anak ko. Lalaki siya, at 18-anyos na rin. 

 

Nagpapasalamat,

Dorothy ng Aklan

Sa iyo, Dorothy,


Nakikisimpatya ako sa nararamdaman mo sa anak mong lumaking walang respeto.


Ganyan talaga ang nagiging ugali ng mga anak na iniwan sa pangangalaga ng ibang tao.


Pero, hindi kita masisisi kung iniwan mo siya upang magtrabaho sa abroad dahil para rin naman sa kabutihan niya ang ginawa mo. 


Ang pinakamaganda mong gawin ay iparamdam sa kanya na may ina pang nagmamamahal at nagmamalasakit sa kanya. Dalasan n’yo ang inyong bonding moment. At kung nasa mood siya, yayain mo rin siyang magsimba. Mamasyal kayo sa mga spiritual place. Kung maaari, sumali rin kayo sa samahan sa simbahan na alam mong mapupunta siya sa magandang ugali. Tiyaga lang, natitiyak kong hindi likas sa kanya ang pagiging salbahe. Hindi pa huli ang lahat. Humingi ka ng advice sa isang dalubhasang psychologist upang ma-guide upang maiwasto mo ang ugali ng iyong anak. Magdasal ka rin ng taimtim. Kung maaari, mag-novena ka. Hilingin mo sa Diyos na hipuin ang anak mo upang isang araw, malaking pagbabago na ang maganap. 

Sumasaiyo,

Sister Isabel del Mundo

 


 
 

ni Sister Isabel del Mundo - @Mga kuwento ng buhay at pag-ibig | December 18, 2023


Dear Sister Isabel,


Matagal ko na rin itinago sa kaibuturan ng aking puso’t isipan ang problemang dinadala ko sa kasalukuyan. 


Biyuda na ako ngayon, pero naanakan ako ng isang pamilyadong lalaki. Kusa kong ibinigay sa kanya ang anak namin dahil wala naman akong kakayahan para buhayin ito. Apat ang naiwan sa akin ng yumao kong asawa, malalaki na sila gayundin ang anak ko na ibinigay ko sa kanyang ama. 


Gusto ko siyang puntahan, mayakap at mahalikan man lang, pero hindi ko alam ang gagawin. Baka hindi pumayag ‘yung ama niya at nakalakihang ina ng anak namin. 


Sabik na sabik na ako sa anak ko. 15 years na rin ang nakalipas, tinago siya sa akin ng ama niya mula nang ibigay ko ito at dinala sa abroad, du’n sila namuhay ng permanente kaya ‘di ko na nasilayan at nahanap ang aming anak. Sa ngayon, alam ko na kung saan sila naninirahan, dahil na-search ko sa Facebook. Kaya gustung-gusto ko siyang puntahan, pero ‘di ko alam ang diskarteng gagawin upang pumayag ang ama niya at ang asawa nito na siyang nakamulatang ina ng anak ko. 


Sana matulungan n’yo ko kung ano ang dapat kong gawin. Inaasahan ko ang inyong payo sa lalong madaling panahon. 

 

Nagpapasalamat,

Lolita ng Pampanga

 

Sa iyo, Lolita, 


Ngayong alam mo na ang address na kinaroroonan ng anak mo, makabubuting kontakin mo na ang kanyang ama na siyang nakabuntis sa iyo noon. Sabihin mo ang laman ng iyong puso at ang pananabik mo na makita ang iyong anak. Sa palagay ko naman ay hindi niya ito ipagkakait sa iyo, at sa palagay ko rin sa haba ng panahong lumipas, naghilom na ang mga sugat sa damdamin na likha ng mga pangyayaring naganap noon tungkol sa anak n’yo. 


Batid kong alam na ng iyong anak na hindi ang kinikilala niyang ina ang tunay niyang ina. Tiyak na matatanggap ka niya bilang kanyang tunay na ina. Ang lahat ng bagay ay mailalagay sa ayos kung pag-uusapan. Ipagdarasal ko na sana ganu’n ang mangyari, at higit sa lahat, ikaw at wala ng ibang ang dapat na humingi ng tulong sa Diyos. Isangguni mo ang iyong suliranin. Magdasal ka ng taimtim at natitiyak ko na, diringgin ng Diyos ang iyong dasal alang-alang sa bata na naging bunga ng pagmamahalan n’yo ng kanyang ama. 


Alalahanin mo ang batang iyan ay anak ng Diyos. Ginamit lang ang sinapupunan mo para isilang siya. Lahat ng batang isinisilang sa mundo ay Children of God. Kaya nakatitiyak ako na diringgin ng Diyos ang dasal mo. Hanggang dito na lang, hangad ko ang maagang kalutasan ng iyong problema sa awa at tulong ng Diyos Ama.

 

Sumasaiyo,

Sister Isabel del Mundo


 
 
RECOMMENDED
bottom of page