Middle class, hirap din sa krisis

by Info @Editorial | April 18, 2026

Sa bawat pamimigay ng ayuda, laging nakatuon ang pansin sa mahihirap. Tama naman ito, pero tila laging naiiwan ang middle class. 

Sila ang nagbabayad ng buwis at nagtatrabaho araw-araw, pero kadalasan hindi sila kwalipikado sa tulong ng gobyerno.

Ang totoo, hirap na rin ang middle class. Tumataas ang presyo ng bilihin, renta, at matrikula, pero hindi naman tumataas ang sahod. 

Kapag nawalan ng trabaho o nagkasakit, mabilis ding nauubos ang kanilang ipon—kung meron man.

Hindi sapat na sabihing “kaya nila.” Kailangan din nila ng tulong, lalo na sa panahon ng krisis. Maaaring sa anyo ng tax relief, diskwento sa serbisyo, o direktang ayuda kung kinakailangan.

Hindi dapat pinipili lang kung sino ang tutulungan. 

Kung gusto ng gobyerno ng matatag na ekonomiya, dapat kasama ang middle class sa mga programang suporta.

Panahon na upang kilalanin na ang middle class ay hindi lamang tagapagtaguyod ng buwis, kundi mga mamamayang nangangailangan din ng suporta. 

Sa isang lipunang patas at makatao, walang sektor ang dapat maiwan.

Jeepney drivers, hirap na sa petrolyo, pinahihirapan pa sa ayuda

by Info @Editorial | April 17, 2026

Dismayado, naguguluhan at nanlulumo ang daan-daang jeepney drivers sa isang lungsod dahil wala sila sa listahan ng mga tatanggap ng ayuda sa gitna ng patuloy na krisis sa petrolyo. 

Sa panahong ang presyo ng krudo ay patuloy na tumataas, ang sektor ng transportasyon lalo na ang mga tsuper ng jeep ang isa sa pinakaapektado. Pero sa halip na agarang maramdaman ang tulong mula sa gobyerno, marami sa kanila ang naiwan sa laylayan.

Ang hindi pagkakasama sa listahan ng ayuda ay hindi lamang simpleng administratibong pagkukulang—ito ay malinaw na indikasyon ng kakulangan sa maayos na sistema ng distribusyon. Paano pinili ang mga benepisyaryo? May sapat bang beripikasyon at konsultasyon sa mga lokal na samahan ng tsuper? 

Ang ganitong sitwasyon ay nagpapakita ng mas malalim na problema sa pamamahala—ang kakulangan sa koordinasyon, transparency, at malasakit. Kung tunay na layunin ng ayuda ang makatulong, dapat itong makarating sa mga tunay na nangangailangan, nang walang pinipili at walang naiiwan.

Sa huli, ang panawagan ng mga dismayadong tsuper ay hindi lamang para sa agarang tulong, kundi para sa isang sistemang makatarungan at maaasahan. 

Magsasaka, lugmok din sa taas-presyo ng langis

by Info @Editorial | April 16, 2026

Habang tumataas ang presyo ng petrolyo, tumitindi rin ang pagdurusa ng mga magsasaka. Pero ang mas nakababahala, tone-toneladang ani ang nasasayang dahil hindi ito maihatid sa pamilihan.

Diretso ang problema—mahal ang gasolina, mahal ang transportasyon. Dahil dito, mas pinipili na lang ng ilang magsasaka na hayaang mabulok ang kanilang ani kaysa malugi sa pagbibiyahe. 

Sa huli, sila ang lugi, at ang mamamayan ay kulang sa pagkain.

Hindi na ito bagong isyu. Paulit-ulit na itong nangyayari, pero kulang pa rin ang konkretong aksyon. 

Nasaan ang sapat na cold storage? Nasaan ang maayos na farm-to-market roads? Nasaan ang tulong sa gastos sa transportasyon?

Kung may malinaw na sistema at suporta, hindi masasayang ang pagkain. Pero sa kasalukuyan, tila pinababayaan ang sektor ng agrikultura habang patuloy na tumataas ang presyo ng langis.

Hindi lang krisis sa petrolyo ang problema kundi kakulangan sa mabilis at seryosong aksyon.

Kung hindi kikilos ngayon, patuloy lang masasayang ang ani at mas lalong malulugmok ang mga magsasaka.