by Info @Editorial | September 8, 2026
Sa gitna ng pagdami ng kaso ng leptospirosis, hindi lamang mga pasyente ang nahihirapan. Pati mga doktor, nurse at iba pang health workers ay napapagod at nauubos dahil sa sunod-sunod na duty at dagsa ng mga nangangailangan ng gamutan.
Kapag punuan ang mga emergency room at ward, mas mabigat ang pasan ng mga nasa ospital. Habang bawat pasyente ay nangangailangan ng agarang atensyon, limitado naman ang bilang ng mga kamay na maaaring kumilos. Dito nagsisimula ang burnout—pisikal na pagod na sinasabayan ng mental at emosyonal na bigat.
Hindi dapat ituring na normal na bahagi ng trabaho ang sobrang pagod. Kapag ubos na ang lakas ng mga health worker, hindi lamang sila ang nalalagay sa panganib. Maaari ring maapektuhan ang kalidad at bilis ng serbisyong natatanggap ng mga pasyente.
Kaya hindi dapat hintayin na sila naman ang mangailangan ng saklolo. Kailangang tiyakin ng mga ospital at pamahalaan ang sapat na tauhan, maayos na iskedyul, sapat na pahinga at suportang kailangan ng mga frontliner.
Kasabay nito, dapat palakasin ang pag-iwas sa leptospirosis sa mga komunidad. Ang mabilis na paglilinis ng mga binahang lugar, tamang impormasyon, at agarang pagpapatingin ng mga nalantad sa baha ay makatutulong upang mabawasan ang mga pasyenteng nauuwi sa malubhang kondisyon.
Ang laban sa leptospirosis ay hindi lamang tungkol sa pagkakaroon ng kama, gamot at kagamitan. Nakasalalay din ito sa kakayahan ng sistemang pangkalusugan na protektahan ang mga taong nagpapatakbo nito.
Sa panahon ng krisis, natural na ang health workers ang ating takbuhan. Ngunit may hangganan din ang kanilang lakas. Kung gusto nating patuloy silang makapagsaklolo, panahon nang tiyaking may sasaklolo rin sa kanila.