Puwede bang sibakin ang empleyado kung sa patakaran ng kumpanya ay dapat suspendido lang?

ni Atty. Persida Rueda-Acosta @Magtanong Kay Attorney | June 26, 2023

Dear Chief Acosta,

Natanggal ako sa trabaho kahit na ang patakaran ng kumpanya ay nagbibigay lamang ng parusa ng suspensyon. Mayroon bang mga desisyon ng korte na nagpapatibay ng parusa na mas mabigat kaysa sa ibinibigay sa patakaran ng kumpanya? - Thel

Dear Thel,

Ang sagot sa iyong katanungan ay matatagpuan sa kasong “Stanford Microsystems, Inc. vs. National Labor Relations Commission and Henry Trinio (G.R. No. 74187, 28 January 1988), na isinulat ni Kagalang-galang na yumaong Punong Mahistrado Andres R. Narvasa ng ating Kagalang-galang na Korte Suprema, kung saan nakasaad ang mga sumusunod:

“The issue does not therefore lie in the facts, or the sufficiency of the evidence in proof thereof. The issue posed, rather is whether or not under the established facts, the penalty of dismissal is merited, instead of merely that of suspension for not more than 30 days – which is what the company rules by their literal terms indicate. The respondent Commission, in the Comment submitted in its behalf by the Solicitor General, concedes that the formulation and promulgation by an employer of rules of conduct and discipline for its employees, inclusive of those deemed to constitute serious misconduct, cannot and should not operate altogether negate his prerogative and responsibility to determine and declare whether or not facts not explicitly set out in the rules may and do constitute such serious misconduct as to justify the dismissal of the employee or the imposition of sanctions heavier than those specifically and expressly prescribed. The concession is dictated by logic; otherwise, the rules, literally applied, would result in absurdity: grave offenses, e.g. rape would be penalized by mere suspension; this, despite the heavier penalty provided therefor by the Labor Code, or otherwise dictated by common sense.”

Batay sa nabanggit na desisyon, ang paggawa at pagpapatupad ng employer ng mga patakaran ng pag-uugali at disiplina para sa mga empleyado nito, kasama ang mga itinuturing na malubhang maling pag-uugali (serious misconduct), ay hindi dapat maging pagtanggi sa karapatan at responsibilidad ng employer na tukuyin at ideklara kung mayroon pa ring mga pangyayari na maituturing na malubhang maling pag-uugali, bagama’t hindi ito tahasang itinakda sa mga patakaran ng kumpanya, upang bigyang-katwiran ang pagpapataw ng parusa na mas mabigat kaysa sa mga partikular at malinaw na inilalahad sa mga patakaran ng kumpanya, kabilang na ang pagpapataw ng pagtanggal sa trabaho.

Alinsunod dito, pinagtibay ng korte ang parusa na mas mabigat kaysa sa ibinibigay sa patakaran ng kumpanya. Ito ay dikta ng lohika. Kung hindi, ang mga patakaran, na literal na inilapat, ay magreresulta ng kahangalan, sa kabila ng mas mabigat na parusang ibinigay ng Labor Code, o kung hindi man ay idinidikta ng common sense.

Sana ay nabigyan namin ng linaw ang iyong katanungan. Ang payong aming ibinigay ay base lamang sa mga impormasyon na iyong inilahad at maaaring magbago kung mababawasan o madaragdagan ang mga detalye ng iyong salaysay.

Maraming salamat sa iyong patuloy na pagtitiwala.

Pagkakaiba ng career at non-career service

ni Atty. Persida Rueda-Acosta @Magtanong Kay Attorney | June 25, 2023

Sakop ng civil service ang lahat ng ahensya, subdibisyon at tanggapan ng pamahalaan, kasama ang mga government-owned or controlled corporations na may orihinal na charter. Ang civil service ay may dalawang uri ng klasipikasyon; ito ay ang Career at Non-Career Service.

Ayon sa Administrative Code of 1987, “The Career Service shall be characterized by (1) entrance based on merit and fitness to be determined as far as practicable by competitive examination, or based on highly technical qualifications; (2) opportunity for advancement to higher career positions; and (3) security of tenure.”

Samantala, ang Non-Career Service, “shall be characterized by (1) entrance on bases other than those of the usual tests of merit and fitness utilized for the career service; and (2) tenure which is limited to a period specified by law, or which is co-terminus with that of the appointing authority or subject to his pleasure, or which is limited to the duration of a particular project for which is employment purpose was made.”

Makikita sa mga nabanggit na klasipikasyon na malaki ang pagkakaiba ng career at non-career service sapagkat walang security of tenure ang huli. Sa alinmang sangay ng pamahalaan na ang mga kawani ay may security of tenure, hindi sila maaaring masuspinde o matanggal sa serbisyo nang walang dahilan. Ang pagkakaalis sa serbisyo ng isang manggagawa sa gobyerno na nabibilang sa career service ay maisasagawa lamang matapos na siya ay marinig sa isang parehas at patas na pagdinig.

Ang career service ay ang mga sumusunod:

1. Open career positions;

2. Closed Career positions;

3. Positions in the Career Executive Service;

4. Career Officers

5. Commissioned officers and enlisted men of the Armed Forces of the Philippines;

6. Personnel of government-owned or controlled corporations which do not fall under the non-career service; and

7. Permanent laborers, whether skilled, semi-skilled, or unskilled.

Samantala, ang non-career service ay ang mga sumusunod:

1. Elective officials and their personnel or confidential staff;

2. Secretaries and other officials of Cabinet rank who hold their positions at the pleasure of the President and their personal or confidential staff(s);

3. Chairman or members of the commissions and boards with fixed terms of office and their personal or confidential staff;

4. Contractual personnel or those whose employment in the government is in accordance with special contract to undertake specific work or job, requiring special skills not available in the employing agency; and

5. Emergency and seasonal personnel.

Ang mga kawani ng pamahalaan na nasa career service o mga tinatawag na civil servants ay may mga karapatan katulad ng mga pribadong manggagawa. Subalit ang paraan ng paggamit ng mga nasabing karapatan ay kaiba sa paggamit ng mga pribadong manggagawa dahilan sa kailangang isaalang-alang ang serbisyo sa bayan at sa mga mamamayan. Nabibigyan ng limitasyon ang mga karapatang ito, ayon sa tawag ng tungkulin, dikta ng batas, at utos ng mga nakatataas para sa ikabubuti ng pamayanan at ng buong sambayanan.

Ang lahat ng mga naglilingkod sa pamahalaan at sa mga korporasyong pag-aari at pinamumunuan ng pamahalaan na may orihinal na charter, maliban sa mga manggagawang nasa Armed Forces of the Philippines (AFP), Philippine National Police (PNP), Bureau of Fire Protection (BFP) at Bureau of Jail Management and Penology (BJMP), ay may karapatang bumuo, sumali o tumulong sa pagbuo ng isang organisasyon na kanilang pinili para sa ikalalawig at proteksyon ng kanilang mga interes. Maaari rin silang bumuo, sa pakikipagtulungan sa mga kaukulang awtoridad ng pamahalaan, ng labor-management committees, work councils, at iba pang uri ng pakikibahagi ng mga manggagawa sa mga aktibidad upang makamit ang kaparehong layunin (Section 38 ng E.O. No. 292).

Bukod sa mga nabanggit na empleyado, ang mga manggagawa na humahawak ng posisyon sa trabaho na maituturing na policy-making, managerial, o gumagawa ng mga tungkuling highly confidential ay hindi maaaring makilahok sa organisasyon ng mga rank-and-file na manggagawa ng pamahalaan (Section 39, E.O. No. 292).

Subalit, ang karapatang ito ay limitado sa paghahain ng petisyon sa mga kinauukulan upang bigyan ng pansin ang kanilang mga hinaing. Hindi pinahihintulutang mag-alsa (strike) ang mga manggagawa sa pamahalaan, katulad ng mga nasa pribadong kumpanya dahil na rin sa ang kapakanan ng sambayanan ang nakasalalay sa kanilang pagganap sa kanilang sinumpaang tungkulin.

May mga pagkakataon na ang mga manggagawa sa pamahalaan ay kinakailangang magtrabaho ng lampas sa takdang oras dahil sa tawag ng tungkulin. Sa ganitong pagkakataon ay hindi maaaring manghingi ang nasabing manggagawa ng kanyang overtime pay para sa bawat oras na pagtatrabaho ng lampas sa takdang oras, katulad ng isang manggagawa sa pribadong kumpanya.

Parusa sa mangungutya, mamamahiya at magsasalita ng masama sa PWD

ni Atty. Persida Rueda-Acosta @Magtanong Kay Attorney | June 24, 2023

Dear Chief Acosta,

Mayroon bang partikular na batas na nakakasaklaw at nagpapataw ng kaparusahan sa sino man na mapapatunayan na nagsasalita nang hindi maganda sa isang taong may kapansanan? - Richard

Dear Richard,

Ang sagot sa iyong katanungan ay oo. Para sa iyong kaalaman, ang Republic Act Number 7277, na inamyendahan ng Republic Act Number 9442, o mas kilala sa tawag na “Magna Carta for Disabled Persons,” ang batas na espisipikong sumasaklaw sa mga taong may kapansanan. Kaugnay nito, nakasaad sa nasabing batas ang mga sumusunod:

“SEC. 39. Public Ridicule. – For purposes of this chapter, public ridicule shall be defined as an act of making fun or contemptuous imitating or making mockery of persons with disability whether in writing, or in words, or in action due to their impairment/s.

SEC. 40. No individual, group or community shall execute any of these acts of ridicule against persons with disability in any time and place which could intimidate or result in loss of self-esteem of the latter.

SEC 41. Vilification. – For purposes of this Chapter, vilification shall be defined as:

a. The utterance of slanderous and abusive statements against a person with disability; and/or

b. An activity in public which incites hatred towards, serious contempt for, or severe ridicule of persons with disability.

SEC. 42. Any individual, group or community is hereby prohibited from vilifying any person with disability which could result into loss of self-esteem of the latter.”

Alinsunod sa mga nabanggit na probisyon ng batas, malinaw na ipinagbabawal at pinaparusahan ng batas ang public ridicule o pamamahiya sa pampublikong lugar, at ang vilification o masasakit/mapanirang puring mga pananalita sa isang taong may kapansanan o persons with disability. Hinggil pa rin sa nabanggit, sakop din sa depinisyon ng vilification – na ipinagbabawal at pinaparusahan -- ang ano mang aktibidad sa isang pampublikong lugar na nag-uudyok ng pagkamuhi sa, seryosong paghamak, o matinding pangungutya sa mga taong may kapansanan.

Sana ay nabigyan namin ng linaw ang iyong katanungan. Ang payong aming ibinigay ay base lamang sa mga impormasyon na iyong inilahad at maaaring magbago kung mababawasan o madaragdagan ang mga detalye ng iyong salaysay.

Maraming salamat sa inyong patuloy na pagtitiwala.