Supervisor, ‘di maaaring sumali sa unyon ng rank-and-file

ni Atty. Persida Rueda-Acosta @Magtanong Kay Attorney | February 6, 2026

Dear Chief Acosta, 

Kasulukuyan akong nagtatrabaho bilang isang supervisor sa isang pabrika. Sa kasalukuyan ay may unyon na binubuo ng mga karaniwang empleyado sa aming kumpanya. Gusto ko sanang malaman kung puwede ba akong sumali sa nasabing unyon. – Romina

---

Dear Romina,

Bago ang lahat, alamin muna natin kung sinu-sino ang itinuturing na supervisory employees. Ayon sa Article 219 (m) ng Labor Code, ang mga supervisor ay ang mga empleyado na: 

“ART. 219. [212] Definitions. 

(m) are those who, in the interest of the employer, effectively recommend such managerial actions if the exercise of such authority is not merely routinary or clerical in nature but requires use of independent judgment. All employees not falling within any of the above definitions are considered rank -and-file employees for purposes of this Book.”

Ang tanong ngayon ay kung ang isang supervisor ay maaaring sumali sa unyon ng mga karaniwang empleyado ng kanilang kumpanya. Ang sagot ay matatagpuan sa Article 255 ng naturang Code, na nagsasabi na ang mga supervisor ay hindi maaaring sumali sa unyon ng mga rank-and-file employees:

“ARTICLE 255. [245] Ineligibility of Managerial Employees to Join Any Labor Organization; Right of Supervisory Employees. — Managerial employees are not eligible to join, assist or form any labor organization. Supervisory employees shall not be eligible for membership in the collective bargaining unit of the rank-and-file employees but may join, assist or form separate collective bargaining units and/or legitimate labor organizations of their own. The rank and file union and the supervisors' union operating within the same establishment may join the same federation or national union.”

Malinaw sa nasabing probisyon ng batas na hindi maaaring sumali ang isang supervisor sa unyon ng mga rank-and-file employees. Gayunpaman, pinahihintulutan ng batas ang mga supervisor na bumuo ng kanilang sariling unyon na hiwalay sa unyon ng mga rank-and-file employees. 

Ang layunin ng nasabing pagbabawal ay upang maiwasan na maimpluwensiyahan ng mga supervisor ang mga rank-and-file employees sa loob ng union, sapagkat inaasahan na ang mga supervisor ay kumakatawan at nagtataguyod ng interes ng kumpanya o employer. Ito rin ay upang maiwasan ang pagsasabwatan ng mga supervisor at mga empleyado laban sa kumpanya, na maaaring makaapekto sa mga karapatan ng kumpanya. 

Sa iyong sitwasyon, kung ang iyong mga tungkulin ay saklaw ng depinisyon ng isang supervisory employee sa ilalim ng Labor Code, hindi ka maaaring sumali sa unyon na binubuo ng mga rank-and-file employees sa inyong kumpanya. 

Sana ay nabigyan namin ng linaw ang iyong katanungan. Ang payong aming ibinigay ay base lamang sa mga impormasyon na iyong inilahad at maaaring magbago kung mababawasan o madaragdagan ang mga detalye ng iyong salaysay. 

Maraming salamat sa iyong patuloy na pagtitiwala.

Parusa at batas sa pananampal at panduduro sa publiko

ni Atty. Persida Rueda-Acosta @Magtanong Kay Attorney | February 5, 2026

Dear Chief Acosta,

Ano ba ang maaaring isampang kaso sa isang taong nanampal at nanduro sa akin sa harap ng maraming tao? Labis kasi akong napahiya at nangliit dahil sa ginawa niya, lalo na’t naganap ito sa publiko. – Pampam

---

Dear Pampam, 

Ang sagot sa iyong katanungan ay matatagpuan sa mga probisyon ng Act No. 3815, na mas kilala bilang The Revised Penal Code (RPC), na inamyendahan ng Republic Act (R.A.) No. 10951, gayundin sa mga kaugnay na desisyon ng Korte Suprema.

Para sa iyong kaalaman, ang pananampal at panduduro sa isang tao, lalo na kung ginawa sa harap ng publiko, ay maaaring magresulta sa kasong Slander by Deed sa ilalim ng Artikulo 359 ng RPC na inamyendahan ng R.A. No. 10951, na nagsasaad:

“Art. 359. Slander by deed. – The penalty of arresto mayor in its maximum period to prisión correccional in its minimum period or a fine ranging from Twenty thousand pesos (₱20,000) to One hundred thousand pesos (₱100,000) shall be imposed upon any person who shall perform any act not included and punished in this title, which shall cast dishonor, discredit or contempt upon another person. If said act is not of a serious nature, the penalty shall be arresto menor or a fine not exceeding Twenty thousand pesos (₱20,000).” 

Kaugnay nito, ipinaliwanag ng Korte Suprema sa kasong Villanueva vs. People (G.R. No. 160351, April 10, 2006), na isinulat ni Kagalang-galang na Kasamang Mahistrado Minita Chico-Nazario, na ang pananampal sa harap ng publiko ay maituturing na Slander by Deed, viz.:

“Slander by deed is a crime against honor, which is committed by performing any act, which casts dishonor, discredit, or contempt upon another person. The elements are (1) that the offender performs any act not included in any other crime against honor; (2) that such act is performed in the presence of other person or persons, and (3) that such act casts dishonor, discredit or contempt upon the offended party. Whether a certain slanderous act constitutes slander by deed of a serious nature or not, depends on the social standing of the offended party, the circumstances under which the act was committed, the occasion, etc. It is libel committed by actions rather than words. The most common examples are slapping someone or spitting on his/her face in front of the public market, in full view of a crowd, thus casting dishonor, discredit, and contempt upon the person of another.” 

Samakatuwid, ang pananampal at panduduro sa harap ng maraming tao ay hindi simpleng asal o biro lamang. Ito ay maaaring bumuo ng isang krimeng lumalapastangan sa dangal ng isang tao, na pinaparusahan ng batas bilang Slander by Deed, lalo na kung malinaw na nagdulot ito ng kahihiyan, paglapastangan, at pagkawala ng dignidad ng biktima.

Sana ay nabigyan namin ng linaw ang iyong katanungan. Ang payong aming ibinigay ay base lamang sa mga impormasyon na iyong inilahad at maaaring magbago kung mababawasan o madaragdagan ang mga detalye ng iyong salaysay. 

Maraming salamat sa iyong patuloy na pagtitiwala.

Karapatan ng empleyado na dinggin at ipagtanggol ang sarili

ni Atty. Persida Rueda-Acosta @Magtanong Kay Attorney | February 4, 2026

Ang isang empleyado o opisyal na nasampahan ng kaukulang kaso sa paglabag ng mga alituntunin ng opisina ay may karapatang ipagtanggol ang kanyang sarili at magbigay ng kanyang panig. Siya rin ay may karapatang mabigyan ng sapat na oras upang makapaghanda ng kanyang depensa at sagutin ang mga naging paratang sa kanya.

Anumang paglabag ay mayroong katumbas na kaparusahan at malimit sa isang kasong administratibo ang mga parusang suspensyon sa trabaho o tuluyang pagkatanggal sa trabaho. Dahil sa mga maaaring maging kaakibat na kaparusahan, ang empleyado o opisyal na kinasuhan ay kinakailangang mabigyan ng isang patas na pagdinig. 

Ito ay sang-ayon na rin sa probisyon ng ating Saligang Batas patungkol sa Lipon ng mga Karapatan na nagsasaad na: “No person shall be deprived of life, liberty or property without due process of law.”

Maituturing na ang trabaho ng isang tao ang nagbibigay sa kanya ng buhay sapagkat ang kanyang sahod mula sa kanyang trabaho ang kanyang gagamitin upang matugunan niya ang kanyang mga pangunahing pangangailangan, maging ng kanyang pamilya at ng mga taong umaasa sa kanya. Ang nangangambang pagkawala nito ay maaaring maging sanhi ng pagkawala ng kanyang kakayahan para matugunan ang kanyang mga pangangailangan at ng ibang taong umaasa sa kanya.

Kanuga nito, ang isang empleyadong nakasuhan kaugnay sa kanyang pagtatrabaho ay binibigyan ng mga sumusunod na karapatan:

1. Karapatang mabigyan ng due process:

Sa kaso ng Ang Tibay vs. Court of Industrial Relations (69 Phils. 635), inilatag ng Korte Suprema ang mga rikisitos ng isang procedural due process sa isang kasong administratibo. Sang-ayon sa Korte Suprema, ang mga sumusunod ay ang mga rikisitos ng procedural due process:

a)Karapatang mapakinggan. Kasama rito ang karapatang magprisinta ng ebidensya para depensahan ang sarili at mapabulaanan ang akusasyon;

b) Isang patas na tribunal kung saan susuriin nito ang mga ebidensyang inihain;

c) Ang desisyon ng tribunal ay may batayang ebidensya;

d) Ang batayang ebidensya ay kinakailangang subtansyal o sapat sa paniniwala ng isang makatwirang pag-iisip upang magkaroon ng sariling konklusyon;

e) Desisyon sa kaso na suportado ng at base sa ebidensya na iprinisinta sa pagdinig o kabahagi ng records ng kaso; 

f) Isang tribunal na gagamit ng kanyang sarili at independenteng pagsusuri sa mga katotohanan sa isang usapin at sa mga angkop na batas patungkol dito;

g) Desisyon sa kaso na malinaw na nagpapaliwanag sa magkabilang panig ng mga isyu o usapin sa kaso at sa naging batayan ng tribunal sa naging desisyon nito.

2. Karapatan sa isang patas na pagdinig.

3. Karapatan na mabigyan ng paalala sa maaaring kahinatnan ng kaso na inihain laban sa kanya.

Kasama sa tinatawag na due process ang ipagbigay-alam sa empleyadong nakasuhan ang kinahinatnan ng pagdinig sa kanyang kaso upang siya ay mabigyan ng pagkakataong maisagawa ang anumang ligal na hakbangin kung ang maging resulta ng pagdinig ay ang kanyang pagkatalo.  

Sa kasong Zoleta v. Investigating Staff, et al., (G.R. No. 258888, 8 April 2024), sa panulat ni Kagalang-galang na Kasamang Mahistrado Samuel H. Gaerlan, ito ang naging pahayag ng Korte Suprema: 

Due process, as a constitutional precept, does not always and in all situations require a trial-type proceeding. Due process is satisfied when a person is notified of the charge against him and given an opportunity to explain or defend himself. In administrative proceedings, the filing of charges and giving reasonable opportunity for the person so charged to answer the accusations against him constitute the minimum requirements of due process. The essence of due process is simply to be heard, or as applied to administrative proceedings, an opportunity to explain one's side, or an opportunity to seek a reconsideration of the action or ruling complained of.

The case of Ang Tibay v. Court of Industrial Relations enumerates the constitutional requirements of due process, which the said case described as the "fundamental and essential requirements of due process in trials and investigations of an administrative character." Due process in administrative proceedings requires compliance with the following cardinal principles: (1) the respondents' right to a hearing, which includes the right to present one's case and submit supporting evidence, must be observed; (2) the tribunal must consider the evidence presented; (3) the decision must have some basis to support itself; (4) there must be substantial evidence; (5) the decision must be rendered on the evidence presented at the hearing, or at least contained in the record and disclosed to the parties affected; (6) in arriving at a decision, the tribunal must have acted on its own consideration of the law and the facts of the controversy and must not have simply accepted the views of a subordinate; and (7) the decision must be rendered in such manner that respondents would know the reasons for it and the various issues involved.

Sa madaling salita, ang isang empleyadong isinailalim sa isang administratibong proseso kaugnay sa mga sinasabing paglabag niya sa trabaho ay may karapatang malaman ang lahat ng detalye ng akusasyon laban sa kanya, at ilatag ang kanyang depensa bago pa man maaaring maghatol ang employer sa kanyang kaso.