top of page
Search

ni Atty. Persida Rueda-Acosta @Magtanong Kay Attorney | October 31, 2025



Magtanong Kay Atty. Persida Acosta


Dear Chief Acosta, 


Noong mga unang taon ng pagsasasama namin ni Arnold ay maayos at masaya ang aming relasyon. Ngunit nang siya ay lumipat ng trabaho ay may nakilala siyang bagong kaibigan at tuluyan silang naging malapit sa isa’t isa. May mga natanggap akong ebidensya na sila ay may relasyon at nagtalik. Sa kasamaang-palad ay mayroon akong matinding sakit kaya gusto ko sana gumawa ng huling habilin. Nais kong isulat sa aking huling habilin na tinatanggalan ko ng karapatan si Arnold na magmana sa akin dahil sa kanyang kataksilan. Maaari ko bang gawin iyon?

– Caitie



Dear Caitie,


Ang tinatawag na “disinheritance” o pagtatanggal sa isang tao ng karapatang magmana ay pinapayagan ng batas, ngunit may mga patakaran para magkabisa ito. Ayon sa Article 916 ng New Civil Code of the Philippines, kailangang ito ay malinaw na nakasulat sa porma ng huling habilin, at ang dahilan sa nasabing pagtatanggal ng karapatang magmana ay dapat tunay at base sa mga nakasulat sa batas. 


Kung ang isang tagapagmana ay tinanggalan ng karapatang magmana, maging ng tinatawag na “legitime” o bahagi ng ari-arian na itinalaga ng batas sa mga kompulsaryong tagapagmana ay hindi niya makukuha. 


Sa pagtatanggal ng karapatan sa isang asawa na magmana, narito ang mga rason at dahilan na ibinibigay ng batas. Ayon sa Article 921 ng New Civil Code of the Philippines: 


Article 921. The following shall be sufficient causes for disinheriting a spouse:


(1) When the spouse has been convicted of an attempt against the life of the testator, his or her descendants, or ascendants;


(2) When the spouse has accused the testator of a crime for which the law prescribes imprisonment of six years or more, and the accusation has been found to be false;


(3) When the spouse by fraud, violence, intimidation, or undue influence cause the testator to make a will or to change one already made;


(4) When the spouse has given cause for legal separation;


(5) When the spouse has given grounds for the loss of parental authority;


(6) Unjustifiable refusal to support the children or the other spouse.”


Kasama sa mga nabanggit na dahilan ay kung ang asawa ay nakapagbigay ng mga rason para sa tinatawag na “legal separation.” Ayon sa Article 55 ng Family Code of the Philippines: 


Art. 55. A petition for legal separation may be filed on any of the following grounds: xxx


  1. Sexual infidelity or perversion; xxx”


Maliwanag ang nakasaad sa nasabing batas na kung ang isang tao ay nagtaksil sa kanyang asawa, o tinatawag na “sexual infidelity”, ito ay rason para sa legal separation. Kaugnay nito, dahil ang nasabing asawa ay nakapagbigay ng rason para sa legal separation, maaari siyang tanggalan ng karapatan magmana. 


Ayon sa iyong salaysay, ang iyong asawa ay nagtaksil o nagkaroon ng relasyon sa ibang babae. Dahil dito, nagbigay siya ng dahilan para sa legal separation, na maaari mo ring gamiting dahilan upang gumawa ng huling habilin kung saan tatanggalan mo siya ng karapatang magmana sa iyo. 

 

Sana ay nabigyan namin ng linaw ang iyong katanungan. Ang payong aming ibinigay ay base lamang sa mga impormasyon na iyong inilahad at maaaring magbago kung mababawasan o madaragdagan ang mga detalye ng iyong salaysay. 


Maraming salamat sa iyong patuloy na pagtitiwala.

 
 

ni Atty. Persida Rueda-Acosta @Magtanong Kay Attorney | October 30, 2025



Magtanong Kay Atty. Persida Acosta


Dear Chief Acosta,


Pinaghihinalaan ko na ang matalik kong kaibigan na si Grace ay kumakabit sa boyfriend ko. Upang makasiguro, inimbitahan ko si Grace upang makausap siya ng personal tungkol sa hinala ko. Lingid sa kaalaman ni Grace ay naglagay ako ng voice recorder sa ilalim ng kanyang upuan upang magkaroon ako ng ebidensya laban sa boyfriend ko. Umamin naman si Grace sa akin na siya nga ay kumabit sa boyfriend ko. Dahil dito, kinompronta ko ang boyfriend ko tungkol sa kanyang pagtataksil at ipinarinig ko sa kanya ang pag-amin sa akin ni Grace gamit ang itinago kong voice recorder. Ngayon ay nais akong sampahan ng kaso ni Grace dahil sa paggamit ko ng nakatagong voice recorder nang walang paalam mula sa kanya. Maaari ba akong makasuhan kahit na ako naman ay partido sa usapan na nakuha ng itinago kong voice recorder? -- Sherilynn



Dear Sherilynn, 


Isinabatas ang Republic Act (R.A.) No.  4200 o mas kilala bilang “Anti-Wiretapping Law” upang ipagbawal ang mag-tap sa anumang kawad o kable, o sa pamamagitan ng paggamit ng anumang iba pang aparato o kaayusan, upang lihim na marinig, maharang, o marekord nang walang pahintulot ng lahat ng partido sa pribadong komunikasyon o usapan, sa pamamagitan ng paggamit ng dictaphone, dictagraph, walkie-talkie, tape recorder, o tulad sa mga nabanggit. Ito ay nakasaad sa Seksyon 1 ng nasabing batas:


Section 1. It shall be unlawful for any person, not being authorized by all the parties to any private communication or spoken word, to tap any wire or cable, or by using any other device or arrangement, to secretly overhear, intercept, or record such communication or spoken word by using a device commonly known as a dictaphone or dictagraph or dictaphone or walkie-talkie or tape recorder, or however otherwise described:


It shall also be unlawful for any person, be he a participant or not in the act or acts penalized in the next preceding sentence, to knowingly possess any tape record, wire record, disc record, or any other such record, or copies thereof, of any communication or spoken word secured either before or after the effective date of this Act in the manner prohibited by this law; or to replay the same for any other person or persons; or to communicate the contents thereof, either verbally or in writing, or to furnish transcriptions thereof, whether complete or partial, to any other person: Provided, That the use of such record or any copies thereof as evidence in any civil, criminal investigation or trial of offenses mentioned in section 3 hereof, shall not be covered by this prohibition.


Ayon din sa nasabing probisyon ng batas, labag din sa batas para sa sinumang tao, maging kalahok man siya o hindi sa mga kilos na pinarusahan ng nasabing batas, na sadyang nagtataglay ng anumang tape record, wire record, disc record, o anumang iba pang ganoong record, o mga kopya nito, ng anumang komunikasyon o usapan; o i-replay ang pareho para sa sinumang ibang tao; o upang ipaalam ang mga nilalaman nito, sa salita man o sulat, o magbigay ng mga transkripsyon nito, kumpleto man o bahagya, sa ibang tao.


Gayundin ipinaliwanag ng Korte Suprema sa kasong Socorro D. Ramirez vs. Honorable Court of Appeals and Ester S. Garcia (G.R. No. 93833, 28 September 1995, sa panulat ni Kagalang-galang na Associate Justice Santiago M. Kapunan) na:


The law makes no distinction as to whether the party sought to be penalized by the statute ought to be a party other than or different from those involved in the private communication. The statute’s intent to penalize all persons unauthorized to make such recording is underscored by the use of the qualifier ‘any’. Consequently, as respondent Court of Appeals correctly concluded, ‘even a (person) privy to a communication who records his private conversation with another without the knowledge of the latter (will) qualify as a violator’ under this provision of R.A. 4200.”


Alinsunod sa nasabing kaso, walang pagkakaiba sa batas kung ang akusado ay isang partido sa pribadong usapan o hindi. Ang layunin ng batas na parusahan ang lahat ng mga taong hindi awtorisadong nagrekord ng pribadong komunikasyon ay binibigyang-diin ng paggamit ng salitang “sinuman”. Dahil dito, kahit pa ang mismong partido sa usapan ang nagrekord ng pribadong komunikasyon nang hindi alam ng kanyang kausap, ay maaaring malabag ang R.A. No. 4200.  


Kung kaya’t sa iyong sitwasyon, kahit pa ikaw ay partido sa pribadong komunikasyon, kung ang pagrekord nito ay walang pahintulot ng iyong kausap, maaari kang maparusahan ng pagkakulong ng hindi bababa sa anim na buwan o higit sa anim na taon, alinsunod sa R.A. No. 4200.


Sana ay nabigyan namin ng linaw ang iyong katanungan. Ang payong aming ibinigay ay base lamang sa mga impormasyon na iyong inilahad at maaaring magbago kung mababawasan o madaragdagan ang mga detalye ng iyong salaysay. 


Maraming salamat sa iyong patuloy na pagtitiwala. 


 
 

ni Atty. Persida Rueda-Acosta @Magtanong Kay Attorney | October 29, 2025



Magtanong Kay Atty. Persida Acosta


Dear Chief Acosta,


May katanungan ako tungkol sa trabaho ko sa ibang bansa bilang isang fitness instructor. Bago ako umalis dito sa Pilipinas, ang recruitment agency ko ay nagmandato na makapasa ako sa iba’t ibang pagsusuring medikal, na naipasa ko naman. Ngunit, pagdating ko sa ibang bansa, mayroon ulit iba’t ibang pagsusuring medikal na kailangan kong gawin. Pumayag akong sumailalim dito at isa sa mga pagsusuri sa akin ay nagkaroon ng resulta na kailangan kong magpatingin sa espesyalista para sa puso. Ako ay nagulat dito pero sumang-ayon pa rin akong magpatingin sa nasabing espesyalista. Ngunit bago pa man ako makapagpatingin, tinanggal na ako sa trabaho ko. Diumano ay hindi ako angkop bilang isang fitness instructor ayon sa employer ko sa ibang bansa. Ngayon, nandito na ako sa Pilipinas, maaari ko bang singilin ang recruitment agency ko para sa ilegal na pagkakatanggal sa akin sa trabaho? O, ang aking employer lamang ang dapat managot dito? Maraming salamat sa iyong kasagutan! -- Vangie



Dear Vangie,


Ayon sa kasong PNB vs. Cabansag (G.R. No. 157010, 21 Hunyo 2005, isinulat ni Kagalang-galang na Punong Mahistrado Artemio V. Panganiban), tinatamasa ng mga manggagawang Pilipino ang mga proteksyong ibinibigay ng ating mga batas sa paggawa; hindi alintana kung sila ay nagtatrabaho rito sa atin, o sa ibang bansa. Ipinaliwanag sa kaso na:


Whether employed locally or overseas, all Filipino workers enjoy the protective mantle of Philippine labor and social legislation, contract stipulations to the contrary notwithstanding. This pronouncement is in keeping with the basic public policy of the State to afford protection to labor, promote full employment, ensure equal work opportunities regardless of sex, race or creed, and regulate the relations between workers and employers. xxx” 


Sa ilalim naman ng Seksyon 10 ng Republic Act (R.A.) No. 8042, o “Migrant Workers and Overseas Filipino Act of 1995,” na inamyendahan ng 7 ng R.A. No. 10022, binanggit ang patungkol sa money claims ng mga empleyado at kung sino ang may pananagutan dito:


“SEC. 10. Money Claims. - Notwithstanding any provision of law to the contrary, the Labor Arbiters of the National Labor Relations Commission (NLRC) shall have the original and exclusive jurisdiction to hear and decide, within ninety (90) calendar days after the filing of the complaint, the claims arising out of an employer-employee relationship or by virtue of any law or contract involving Filipino workers for overseas deployment including claims for actual, moral, exemplary and other forms of damage. Consistent with this mandate, the NLRC shall endeavor to update and keep abreast with the developments in the global services industry.


The liability of the principal/employer and the recruitment/placement agency for any and all claims under this section shall be joint and several. This provision shall be incorporated in the contract for overseas employment and shall be a condition precedent for its approval. The performance bond to be filed by the recruitment/placement agency, as provided by law, shall be answerable for all money claims or damages that may be awarded to the workers. If the recruitment/placement agency is a juridical being, the corporate officers and directors and partners as the case may be, shall themselves be jointly and solidarily liable with the corporation or partnership for the aforesaid claims and damages.


Such liabilities shall continue during the entire period or duration of the employment contract and shall not be affected by any substitution, amendment or modification made locally or in a foreign country of the said contract. xxx” 


Ibig sabihin, ang mga habol na nagmumula sa relasyon ng employer at ng empleyado, o sa bisa ng anumang batas o kontrata na kinasasangkutan ng mga manggagawang Pilipino para sa deployment sa ibang bansa, kabilang ang mga habol para sa aktwal, moral, at iba pang anyo ng danyos, ay karaniwang pananagutan ng principal o employer at ng recruitment/placement agency. Ito ay tinatawag na “joint and several” o parehong may pananagutan, hindi lamang sa kanilang bahagi, kundi pati na rin sa buong halaga ng hinahabol na salapi at/o danyos. Ang probisyong ito ay dapat kasama sa kontrata para sa pagtatrabaho sa ibang bansa at dapat isa sa mga kondisyon para sa pag-apruba nito.


Binigyang-diin ng ating Korte Suprema ang katuwiran sa likod ng pagpataw ng solidaryong pananagutan sa pagitan ng dayuhang employer at ng lokal na recruitment agency para sa mga habol ng isang empleyado na ilegal na tinanggal sa kanyang trabaho. Ayon sa kasong SRL International Manpower Agency et al., vs. Pedro S. Yarza (G.R. No. 207828, 14 Pebrero 2022, isinulat ni Kagalang-galang na Kasamang Mahistrado Ramon Paul L. Hernando):


“To reiterate, the liability of petitioners should be solidary, ‘as provided under Section 10 of RA 8042 or the Migrant Workers and Overseas Filipinos Act of 1995, as amended, which mandates that the principal/employer, recruitment/placement agency, and its corporate officers and directors in case of corporations, shall be solidarily liable for money claims arising out of employer-employee relationship with [OFWs].’ SRL cannot hide behind the excuse of presumed non-participation in acts leading to a worker’s unjust dismissal and yet benefit from being the local manning agent when it is convenient or profitable.”


Malinaw sa mga kasong napagdesisyunan ng ating Korte Suprema na hindi lamang ang employer ang maaaring may pananagutan kung sakaling mapatunayan na ilegal ang pagkakatanggal sa isang manggagawa sa ibang bansa, kundi pati na rin ang recruitment agency na nagpadala sa kanya. Kaya naman sa iyong kaso, kung sakaling mapatunayan na ilegal na tinanggal ka sa iyong trabaho sa ibang bansa, maaaring managot ang iyong employer at pati na rin ang iyong recruitment agency dahil sila ay may solidaryong pananagutan para sa mga habol na patungkol sa iyong trabaho.


Sana ay nabigyan namin ng linaw ang iyong katanungan. Ang payong aming ibinigay ay base lamang sa mga impormasyon na iyong inilahad at maaaring magbago kung mababawasan o madaragdagan ang mga detalye ng iyong salaysay. 


Maraming salamat sa iyong patuloy na pagtitiwala.



 
 
RECOMMENDED
bottom of page