Pakinggan ang kalam ng sikmura, ‘di ang script ng iilan!

ni Imee Marcos @Imeesolusyon | January 30, 2026

Beshies, aminin na natin: sa tuwing may kontrobersiya, iisa ang sigaw ng publiko — “Ikulong!”

Paulit-ulit, pasigaw, parang iyon na lang ang sukatan ng hustisya. Naiintindihan ko ang galit at pagod. Pero habang umiikot tayo sa iisang sigaw, may mas mahalagang tanong na hindi nasasagot: hanggang kailan?

Binabaha ang Pilipinas, pero hindi lang ito baha dulot ng ulan. Baha ito ng mataas na presyo ng bigas, ng singil sa kuryente na hindi makatarungan, at ng kawalan ng disenteng trabaho. At habang ang Senado ay abala sa walang katapusang hearing, ang ordinaryong Pilipino ang patuloy na lumulubog.

Hindi ako tutol sa pananagutan at pagkulong kung iyon ang hatol ng batas. Pero ang malinaw sa akin ay, hindi puwedeng dito lang umiikot ang buong enerhiya ng gobyerno. Ang hustisya ay hindi nasusukat sa haba ng pagdinig, kundi sa bilis at linaw ng resulta.

Noong binaha ang mundo, hindi nagsayang ng oras si Noah sa pakikipagtalo. Kumilos siya, gumawa siya ng arko. May direksyon, may layunin, at higit sa lahat, may sense of urgency. Kung may aral man doon ay ito: ang krisis ay hindi sinasagot ng ingay, kundi ng solusyon - aksyon.

Kung arko ang Senado, hindi ito dapat maging entablado ng takutan at palabas. Hindi ito puwedeng gawing teleserye na may plot twist bawat linggo. Dapat klaro ang layunin: tapusin ang imbestigasyon, ilabas ang katotohanan, at magdesisyon dito.

Dahil habang nagpapatuloy ang drama, may mga pamilyang nagbabawas ng kanin sa hapag. May mga manggagawang walang mapasukang trabaho. May mga Pilipinong hindi na kaya bayaran ang kuryente. Ito ang tunay na krisis — at hindi ito nag-aabang sa kahit ano pang hearing.

Sige, magsalita silang lahat—pero hindi porke marami ang mikropono, patas na ang demokrasya.

Kapag puro ingay, ang boses ng ordinaryong Pilipino ay parang naka-mute!

Tapusin na ang hearing. Oras na para pakinggan ang kumakalam na sikmura ng bayan — hindi ang drama at paandar ng iilan mapagtakpan lang ang buong katotohanan!

Tripleng ingat ngayong Undas

ni Imee Marcos @Imeesolusyon | October 29, 2025

Mga beshie, habang ginugunita natin ang mga namayapang mahal sa buhay ngayong Undas, tandaan: mga patay ang bibisitahin, hindi sila susundan anytime soon -- MAG-INGAT!

Alam ko, sabik tayong umuwi sa probinsya — pero bago iwan ang bahay, siguraduhing hindi na rin “magpaparamdam” ang kuryente’t gas tank. Triple-check muna bago bumiyahe, besh! Ayaw nating pag-uwi, abo na lang ang bahay.

Sa sementeryo naman, chill lang. Hindi ito concert ni Taylor Swift, kaya ‘wag magtulakan at mag-unahan. Kalma lang tayo at ‘wag magpaulan ng init ng ulo.

Magdala ng payong, tubig, pamaypay — at higit sa lahat, sandamakmak na pasensya. 

Pero seryoso, habang dinadalaw natin ang mga pumanaw, huwag nating kalimutan ang mga buhay na hirap sa gastos kapag may naiiwan.

Kaya nga meron tayong batas para sa Libreng Libing, para hindi na kailangang mamroblema sa abuloy o magbenta ng kalabaw para lang may kabaong.

Sakop ng libreng serbisyo ang kabaong, burol, cremation o tradisyunal na libing, pati na rin ang transportasyon ng labi.

Sa halip na ilaan sa lamay, gamitin niyo na lang ‘yang pera pambiling kandila, bulaklak, o panghanda sa susunod na Undas o anumang emergency.

Ngayong Undas, alalahanin ang patay — pahalagahan ang buhay. At kung sakali mang naalangan na ng tuluyan, ‘wag kang mag-alala, ipalilibing kita -- LIBRE!

Siyempre, ipagdasal din natin ang mga nauna sa atin — harinawa’y magsilbing aral sa atin ang kanilang buhay at mga sakripisyo.

1 araw para sa mga OG Pinoy, i-push na ‘yan!

ni Imee Marcos @Imeesolusyon | October 26, 2025

Buwan na naman ng mga Katutubong Pilipino, mga besh! Happy Indigenous Peoples Month! Pero teka lang, paano natin masasabing “happy” kung hanggang ngayon, wala pa ring nakatakdang araw para ipagdiwang at kilalanin sila?

Lagi nating hinahanap kung sino nga ba ang tunay na Pilipino. Haller, nasa harap na natin sila -- ang ating mga katutubong Pilipino! Sila ang OG, ang unang mga Pinoy.

Kaso over naman, kinuha na natin halos lahat ng lupain nila, tinataboy pa sila minsan sa bundok! Tapos ngayong isang araw lang ang hinihingi nila para kilalanin, parang ang hirap pa nating ibigay!

Kaya ito na mga beshie, isinusulong ko ang Senate Bill No. 1130 o “National Indigenous Peoples Day Act” para gawing special non-working holiday ang Agosto 9, bilang Araw ng mga Katutubong Pilipino, at ang buong buwan ng Agosto bilang National Indigenous Peoples Month.

Huwag n’yo namang sabihing gusto lang natin ng “walang pasok,” ha! Hindi ito tungkol sa pahinga, kundi sa pagbibigay halaga sa ating mga kapatid na katutubo na madalas pa ring naaapi at hindi nabibigyan ng boses.

Isipin ninyo, sila na nga ang nauna rito, pero sila pa ang madalas nahuhuli sa progreso at pagkilala. 

‘Di ba, may holiday tayo para sa lahat: Pasko, Eid’l Fitr, mga bayani, kung anu-ano pa! Pero ‘yung mga OG na Pinoy, wala man lang araw para sa kanila? Naku ha, unfair ‘yun, besh!

Kaya ako, simple lang ang hiling: isang araw lang para sa mga katutubong Pilipino. Para kilalanin natin ang kanilang tapang, dangal, at kultura na siyang ugat ng ating pagka-Pinoy.

Ibigay na natin ang araw ng mga OG na Pinoy! Dasurv nila ‘yun!