Suntok sa simula, sibat sa wakas: Kapag ang sabwatan ay hindi mapatunayan

ni PAO Chief Persida Rueda-Acosta @Daing mula sa hukay | March 16, 2026

ISSUE #387

Sa katahimikan ng isang hapon, lalo na sa lugar kung saan karagatan ang karaniwang saksi sa pang-araw-araw na pamumuhay, may mga pangyayaring biglang sumasabog sa gitna ng ordinaryong sandali. Isang hamon, suntok, iglap ng galit, at sa loob lamang ng ilang segundo, maaaring mauwi ang lahat sa trahedya.

Kapag may nasawi, madalas na may mga tanong na agad naghahanap ng sagot, “Sino ang may sala?,” “Sino ang dapat managot?” Ngunit, sa harap ng batas, hindi sapat ang hinala o emosyon upang maghatol ng pagkakasala.

Sapagkat sa ating sistemang kriminal, may isang prinsipyong hindi maaaring isantabi—ang presumption of innocence. Ito ang panuntunang nagsasaad na ang isang akusado ay itinuturing na walang sala hangga’t hindi napatutunayan ang kanyang pagkakasala nang lampas sa makatuwirang pagdududa.

Batay sa kasong People of the Philippines vs. Regala, Criminal Case No. xx827, na dininig ng Regional Trial Court, Branch 46, Masbate City, sa panulat ni Presiding Judge Teofilo B. Tambago, sinuri ng hukuman kung napatunayan nga ng panig ng tagausig ang pagkakasala ng akusado sa kasong Murder sa ilalim ng Article 248 ng Revised Penal Code (RPC).

Bilang pagbabahagi, ayon sa impormasyon na inihain ng tagausig, noong ika-24 ng Disyembre 2008, bandang alas-4:30 ng hapon, sa Sitio Bugui, Brgy. Gumanang, Aroroy, Masbate, ang dalawang akusado sa kasong ito ay tatawagin nating “Toper” at Alyas “Dondon,” diumano ay nagkaisa at nagtulungan sa pag-atake sa biktimang si Carlito. 

Ayon sa paratang, sinalakay umano ang biktima sa pamamagitan ng pananakit at pananaksak gamit ang matalas na patalim, na nagdulot ng sugat sa tiyan na naging sanhi ng kanyang kamatayan. 

Subalit sa pag-usad ng kaso, lumitaw ang isang mahalagang pangyayari: Hindi nadakip ang isa sa mga akusado. Si “Dondon,” na siyang itinuturong sumaksak sa biktima, ay nanatiling at large at hindi naharap sa paglilitis. Dahil dito, ang kaso ay nagpatuloy lamang laban sa isa pang akusado na si “Toper,” na siyang naaresto at naharap sa hukuman.

Sa paglilitis, iniharap ng tagausig ang mga naturang saksi upang patunayan ang kanilang bersyon ng pangyayari. 

Una, tumestigo si Jane, hipag ng biktima, na nagsabing nandu’n siya sa dalampasigan malapit sa isang “kamalig” na ginagamit bilang buying station ng mga lamang-dagat nang mangyari ang insidente. 

Ayon sa kanya, magkasamang umiinom ng gin ang biktimang si Carlito at ang akusadong si “Dondon.” Nang dumating si “Toper,” hinamon umano niya ang biktima ng suntukan at sinuntok niya ito hanggang sa ito ay bumagsak. Pagkatapos, ayon sa saksi, lumapit si “Dondon” at sinaksak ang biktima gamit ang kutsilyo. Matapos ang pananaksak, tumakas umano ang dalawang akusado patungo sa direksyon ng parola.

Sumunod na tumestigo si Junvic, pamangkin ng biktima at complainant sa kaso. Ayon sa kanya, nalaman niya mula sa isang kamag-anak na si “Dondon” ang sumaksak sa biktima. Bago umano ang pananaksak, hinamon ni “Toper” ang biktima ng suntukan at nasuntok ito. Nang kumuha umano ng kahoy ang biktima upang gumanti, ru’n na sinaksak ni “Dondon” ang biktima.

Samantala, nagbigay naman ng paglilinaw si Dr. Blanco, na nagsagawa ng medico-legal examination sa biktima. 

Ayon sa kanyang pagsusuri, nagtamo ang biktima ng isang malalim na stab wound sa kanang bahagi ng ibabang tiyan, na nagdulot ng paglabas ng mga laman-loob at siyang naging sanhi ng kamatayan ng biktima.

Sa kabilang banda, ang akusadong si “Toper” ay ipinagtanggol sa tulong ni Manananggol Pambayan Hannibal A. Barruga, Jr. ng PAO- Masbate City, Masbate District Office.

Sa kanyang testimonya, sinabi niya na noong araw ng insidente ay nasa bukid siya at gumagawa ng uling. Hatinggabi na umano siya nakauwi at doon lamang niya nalaman na patay na ang kanyang tiyuhin na si Carlito.

Hindi rin umano siya dumalo sa burol ng biktima dahil galit sa kanya ang mga kamag-anak, sapagkat ang kanyang kapatid na si “Dondon” ang pinaghihinalaang responsable sa pananaksak.

Matapos ang paglilitis, isinaad ng Hukuman ang mga sumusunod: 

Aniya, sa ilalim ng Article 248 ng RPC, ang krimeng Murder ay nagaganap kapag ang isang tao ay pumatay ng kapwa tao na may kasamang alinman sa mga kuwalipikadong sirkumstansya tulad ng treachery, evident premeditation, o paggamit ng superior strength.

Subalit, tulad ng paulit-ulit na ipinapaalala ng Korte Suprema, upang magkaroon ng hatol na pagkakasala, kailangang mapatunayan ang lahat ng elemento ng krimen nang lampas sa makatuwirang pagdududa.

Sa kasong Dayaata, et al. vs. People (G.R. No. 205745, Marso 8, 2017, sa panulat ni Kagalang-galang na Mahistrado Marvic M.V.F. Leonen), binigyang-diin ng Kataas-taasang

Hukuman na ang pagkakasala ng akusado ay dapat nakabatay sa lakas ng ebidensya ng prosekusyon at hindi sa kahinaan ng depensa.

Mahalaga ring punto sa kasong ito ang alegasyon ng conspiracy o sabwatan sa pagitan ng dalawang akusado.

Subalit, ayon sa Korte Suprema sa Quidet vs. People (G.R. No. 170289, Abril 8, 2010, sa panulat ni Kagalang-galang na Mahistrado Mariano C. Del Castillo), ang sabwatan ay umiiral lamang kung may malinaw na patunay na ang dalawa o higit pang tao ay nagkasundo sa paggawa ng krimen at kumilos nang may iisang layunin. Ang mga elementong ito ay kailangang mapatunayan din nang lampas sa makatuwirang pagdududa.

Sa pagbusisi ng hukuman sa mga inihaing ebidensya, kinilala nito na bagama’t mahina sa pangkalahatan ang depensang alibi, hindi pa rin maaaring ipataw ang hatol batay lamang sa kahinaan ng depensa.

Sa halip, ang hatol ay dapat nakasalalay sa lakas ng ebidensya ng tagausig.

Batay sa testimonya ng nag-iisang eyewitness na si Jane, malinaw na si “Dondon” ang pangunahing gumawa ng pananaksak na naging sanhi ng kamatayan ni Carlito. Ang partisipasyon ni “Toper,” ayon sa saksi, ay ang paghahamon sa biktima ng suntukan at ang pagsuntok dito.

Dahil dito, kinailangan ding suriin ng hukuman kung may sabwatan ba sa pagitan ng dalawang akusado.

Ngunit ayon sa hukuman, ang mga pangyayari ay nagpakita lamang ng sunud-sunod na aksyon na tila kusang naganap—ang suntukan, ang pagkuha ng kahoy ng biktima upang gumanti, at ang biglaang pananaksak ni “Dondon”. Sa ganitong daloy ng pangyayari, walang malinaw na ebidensya na nagpapakita ng unity of action o pinag-isang layunin sa pagitan ng dalawang akusado.

Dagdag pa rito, ayon sa medico-legal findings ni Dr. Blanco, iisa lamang ang sugat na natamo ng biktima—ang saksak sa tiyan, na malinaw na maiuugnay lamang sa kilos ni “Dondon”.

Walang ebidensyang ipinakita ang tagausig na ang suntok na ibinibintang kay “Toper” ay nagdulot ng anumang pinsala sa biktima.

Sa kawalan ng sabwatan, sinabi ng hukuman na ang bawat akusado ay maaari lamang managot sa sariling kilos. Sa kasong ito, ang nagdulot ng nakamamatay na sugat ay ang akusadong nananatiling hindi pa nadadakip.

Dahil sa kabiguang patunayan ng tagausig ang pagkakasala ni “Toper” nang lampas sa makatuwirang pagdududa, siya ay pinawalang-sala ng hukuman at iniutos ang kanyang pagpapalaya mula sa kustodiya ng batas.

Samantala, ang kaso laban sa isa pang akusado—si “Dondon” ay in-archive at inatasan ang paglabas ng alias warrant of arrest upang siya ay madakip at maiharap sa paglilitis.

Sa ganitong mga pagkakataon, hindi iisa ang pinanggagalingan ng daing.

May daing ang pamilya ng biktimang si Carlito, sapagkat ang taong itinuturong sumaksak sa kanya ay hindi pa rin nahaharap sa hukuman.

Ngunit may daing din ang isang taong nadawit sa krimen at kinaharap ang bigat ng paratang—si “Toper,” na naharap sa paglilitis sa kabila ng kakulangan ng ebidensya upang patunayang siya ang may kagagawan ng nakamamatay na sugat.

Sapagkat sa ilalim ng batas, ang kalayaan ng isang tao ay hindi maaaring ipagkait batay lamang sa hinala o presensya sa tagpo ng krimen. Kapag ang ebidensya ay may puwang, ang hukuman ay walang ibang magagawa kundi pairalin ang prinsipyong matagal nang sandigan ng hustisya—ang pagpapalaya sa akusadong hindi napatunayang nagkasala.

Samantala, ang paghahanap ng ganap na katarungan para sa biktima ay nananatiling naghihintay sa araw na ang tunay na salarin ay maiharap sa hukuman at mapanagot sa ilalim ng batas.

Pangalan ng salarin lumabas sa huling hininga, ‘di pinaboran ng korte

ni Atty. Persida Rueda-Acosta @Daing mula sa hukay | March 8, 2026

ISSUE #386

Ang kuwento na aming ibabahagi sa araw na ito ay hango sa kasong kriminal na merong pamagat na People of the Philippines vs. Conrado Lapinig y Daluran alyas “Dodong” and Ricky Balo y Calderon (Crim. Case No. 1748, December 24, 2008), ay tungkol sa hindi inaasahang pagpanaw ng biktima na si Ruben, na pinaslang sa kalaliman ng gabi.

Sa mga kuwentong tulad nito, mapapaisip tayo na sadyang panandalian lamang ang ating hiram na buhay. Kung kailan magwawakas ang oras natin sa mundong ito ay hindi natin malalaman hanggang sa kaharapin na natin sa mata ang napipinto nating kamatayan.

Samahan ninyo kami sa pagbabahagi ng kasong ito, sa panulat ni Hon. Bernadette Paredes-Encinareal, Judge, Branch 12, Regional Trial Court of Oroquieta City, at alamin kung ang mga inakusahan sa pamamaslang kay Ruben ay tuluyang napatawan ng parusang pagkabilanggo.

Batay sa paratang para sa kasong Murder na inihain sa Regional Trial Court (RTC) ng Oroquieta City, Misamis Occidental, nagtulungan at nagsabwatan diumano sina Dodong at Ricky, na may intensiyon na pumaslang. Sa pamamagitan ng kaliluhan at paggamit ng higit na lakas, sinalakay at pinagsasaksak nila ang biktimang si Ruben gamit ang isang matalim na sandata. Ang mga malulubhang sugat na tinamo ni Ruben sa kaliwang bahagi ng likod ng kanyang katawan ang naging sanhi ng kanyang pagpanaw.

Naganap ang malagim na insidente alas-11:30 ng gabi, noong ika-27 ng Setyembre 2006 sa isang barangay sa Jimenez, Misamis Occidental. Sa tulong at representasyon ng noo’y Manananggol Pambayan na si D.B. Apao Jr. ng PAO-Oroquieta District Office, mariing itinanggi nina Dodong at Ricky ang anumang kinalaman sa sinapit ni Ruben.

Matapos magsagawa ng mga paglilinaw na katanungan, naghain ng mosyon ang piskal na may hawak sa nasabing kaso upang ibasura ang reklamo laban kay Ricky, na ipinagkaloob ng hukuman ng paglilitis.

Matapos ang pre-trial, tumuloy ang paglilitis laban kay Dodong.Batay sa testimonya ni Angelita, ang naulilang maybahay ni Ruben, binawian ng buhay si Ruben, noong ika-28 ng Setyembre 2006, matapos na masaksak ito noong gabi ng ika-27 ng Setyembre 2006, sa terrace ng kanilang bahay.

Natutulog na umano siya at ginising lamang umano siya nina Eugene at isang nagngangalang Bendita upang ipaalam na nasaksak si Ruben. Agad umano niyang pinuntahan ang kanyang asawa na noon ay sugatan, at humingi umano ng tulong si Ruben at sinabi na si Dodong ang sumaksak sa kanya.Tinanong muli ni Angelita si Ruben ukol sa naganap na pananaksak at sinabi umano nito na si Dodong ang salarin.

Hanggang sa maisugod sa pagamutan si Ruben, sinasabi umano nito kay Angelita na si Dodong ang sumaksak sa kanya.

Ayon din kay Angelita, maliwanag sa kanilang terrace at naroon ang mga kaibigan ng kanyang asawa na sina Rere, Rodel, Eugene, Cocoy, Marlon, at Evangelisto. May ilang beses din umano, habang sila ay nasa pagamutan, na tinanong ni Ruben si Angelita kung ano ang kasalanan niya upang siya ay saksakin ni Dodong.

Diumano, ang huling pagkakataon na nakita ni Angelita si Dodong ay noong umaga bago maganap ang pananaksak kay Ruben. Hindi niya umano nakita si Dodong bago siya matulog o noong mismong naganap ang pananaksak.

Ang bahay umano ni Dodong ay may tatlong bloke mula sa tapat ng kanilang bahay sa may hangganan ng kalsada. Wala umano siyang nalalaman na gusot sa pagitan nina Ruben at Dodong, maging sa pagitan ng iba pang mga kaibigan ni Ruben na naroon noong gabing iyon.

Si Ricky umano ang pinaghinalaan ni Angelita na may kinalaman sa pananaksak dahil may gusot diumano sa pagitan ng dalawa. Sinabi rin umano sa kanya ng guwardiya ni Alkalde Quimbo na nakita nito sina Dodong at Ricky bandang alas-9:00 ng gabi, noong ika-27 ng Setyembre 2006 na lasing na dumating sa bahay ng naturang alkalde.

Si Dr. Recamadas ang sumuri kay Ruben noong isugod ito sa pagamutan. Ayon sa kanyang testimonya, nasa stretcher na umano sa emergency room ang biktima at mababa na ang blood pressure nito, ngunit meron pa itong malay at nakakausap pa.Diumano, ang sugat na tinamo ni Ruben ay maaaring nakaapekto sa kanyang baga.

Pumanaw si Ruben bandang alas-7:00 ng umaga, noong ika-28 ng Setyembre 2006. Ang sanhi ng kanyang kamatayan ay “Cardiorespiratory arrest secondary to puncture wound in the left subscapular area with massive hemorrhage to the thoracic cavity.

”Para naman sa depensa, iginiit ni Dodong ang kanyang kawalan ng kasalanan.

Kilala umano niya si Ruben, sapagkat kapwa sila operator ng lagarian ng isang nagngangalang Jojo. Marami umano siyang kamag-anak sa kanilang lugar na may kaparehong apelyido, kabilang na ang isa pang kilala bilang Dodong ng Naga. Wala umano silang hindi pagkakaintindihan o gusot ni Ruben.

Diumano, nasa bahay ni Alkalde Quimbo si Dodong at nag-aalaga ng mga baboy bandang alas-6:00 ng gabi, noong ika-27 ng Setyembre 2006. At nang siya’y umuwi sa kanilang bahay, hindi na umano siya dumaan sa bahay ni Ruben at nagpahinga na lamang.

Mula umano sa bahay ng Alkalde ay madadaanan niya ang bahay ng ama ng Alkalde, kung saan sa likod matatagpuan ang lagarian at ang bahay ni Ruben, may 70 metro ang layo. 500 metro naman diumano ang pagitan ng kanyang bahay at ang bahay ni Ruben.

Diumano, ginising siya ng mga pulis alas-11:30 ng gabing iyon at tinanong siya kung kilala niya si Ruben at kung alam niya kung ano ang nangyari. Tumugon siya na hindi niya umano alam. Ang huling pagkakataon na nakita niya umano si Ruben ay noong umaga pa ng ika-26 ng Setyembre 2006. Boluntaryo umanong sumama si Dodong sa bulwagan ng munisipyo, kung saan siya ay tinanong ukol sa sinapit ni Ruben. Mariin niya umanong muling sinagot na wala siyang alam. Hindi na umano siya pinauwi at sumunod ay ikinulong na siya.

Mabusisi na inaral ng hukuman ng paglilitis kung matatanggap bilang katibayan laban sa akusadong si Dodong ang mga naging huling deklarasyon o dying declaration ni Ruben, kung saan itinuro diumano nito si Dodong bilang may-akda ng pananaksak sa kanya.

Sa pagdedesisyon sa kaso na ito, binigyang-diin ng hukuman ng paglilitis ang panuntunan na ipinahayag ng ating Korte Suprema sa kasong Maturillaas vs. People (487 SCRA 273) kaugnay sa pagtataguyod ng mga mahahalagang sirkumstansya upang sumapat bilang katibayan ang isang dying declaration, at ito ay ang mga sumusunod: (1) ang deklarasyon ay tumutukoy sa sanhi at mga pangyayari na bumubuo sa kamatayan ng nagdeklara; (2) ito ay sinabi ng nagdeklara nang merong kamalayan sa napipinto niyang kamatayan; (3) ito ay malaya at boluntrayo niyang sinabi, walang pamimilit o mungkahi nang hindi wastong impluwensya; (4) ito ay iniaalok sa isang kasong kriminal na kung saan ang paksa ng pagsisiyasat ay ang pagkamatay ng nagdeklara; at (5) ang nagdeklara ay merong kakayahan na tumayo bilang saksi, kung siya man ay maipatatawag pa upang magbigay ng kanyang testimonya. Hindi man tahasan ang pahayag ng nagdeklara ukol sa kamalayan ng napipinto niyang kamatayan, ang kalubhaan ng tinamo niyang sugat at ang katotohanan na ang kamatayan ay mangyayari ilang sandali na lamang ay mga salik na maaaring isaalang-alang na upang sumapat bilang katibayan ang huling deklarasyon nang merong buong kamalayan ang nagdeklara na maaari na siyang bawian ng buhay.

Para sa RTC, hindi naitaguyod ng tagausig na ang huling deklarasyon ni Ruben ay tumukoy sa sanhi at mga pangyayari na bumubuo sa kanyang kamatayan.

Pagpapaalala ng hukuman ng paglilitis na kinakailangan na ang dying declaration ay buo o ganap sa sarili nito, alinsunod sa doctrine of completeness na ipinahayag sa klasiko na akda ni Prof. Wigmore, na ang pahayag na iniaalok bilang ebidensya ay hindi dapat bahagi lamang ng kabuuan ng ipinahayag ng nagdeklara; bagkus, ito ay dapat kumpleto ng lahat ng detalye ng ninais niyang ipahayag. 

Naging kapuna-puna sa hukuman ng paglilitis na magkakasang-ayon ang nasa testimonya ni Angelita na sinabi umano ni Ruben na si Dodong ang sumaksak sa kanya at ang pagtatanong nito kung bakit siya sinalakay ni Dodong. 

Gayunpaman, walang ibang saksi na nagpatunay o sumuporta sa testimonya ni Angelita. Wala rin umanong nabanggit ang biktima kaugnay sa sanhi at mga pangyayari kung bakit siya sinaksak, maging ang posible na motibo ng pananalakay sa kanya. Ito ay sa kabila ng pagkakaroon ni Ruben ng halos pitong oras – mula alas-12:30 ng hatinggabi hanggang sa siya ay bawian ng buhay bandang alas-7:00 ng umaga noong ika-28 ng Setyembre 2006 upang isalaysay ang naging gulo o sigalot sa pagitan niya at ng taong sumaksak sa kanya, maging ang motibo kaugnay nito. Sa loob ng mga oras na iyon ay meron pang malay at nakapagsasalita pa si Ruben, ayon na rin sa doktor na sumuri sa kanya. 

Subalit walang ipinrisinta ang tagausig ukol sa mga impormasyon na iyon. Ang butas o kakulangan na ito ang naging dahilan upang masabi ng hukuman ng paglilitis na hindi buo o ganap ang huling deklarasyon ni Ruben upang tanggapin bilang katibayan laban kay Dodong.

Kung kaya’t minarapat ng hukuman ng paglilitis na igawad kay Dodong ang hatol ng pagpapawalang-sala. Ang desisyon na ito ng RTC Oroquieta City, na nilagdaan noong ika-24 ng Disyembre 2008, ay hindi na inapela o kinuwestyon pa.

Sa mundong ito na walang tiyak maliban sa kamatayan, kinakailangan talaga nating pahalagahan ang bawat oras, minuto, at segundo na ipinahiram lamang sa atin.

Lahat ng bagay ay panandalian, maging ang ating mga mahal sa buhay. Bukas o sa makalawa ay maaari na hindi na natin sila mayakap at mahagkan.

Nakalulungkot na hindi nakamit ng kaluluwa ni Ruben ang hustisya kaugnay sa malagim niyang sinapit. Hindi naipagbayad at naibilanggo ang salarin sa kanyang pagkamatay.

Nawa ay hindi na maulit pa ang ganitong uri ng kabiguan ng hustisya para sa mga biktima. Dalangin namin na ang bawat biktima ng krimen, lalo na ang mga pinaslang ay makamit ang katarungan upang ang kanilang kaluluwa ay makamtan ang katahimikan, at ang pagdaing nila mula sa hukay ay tuluyang matuldukan.

Dahil sa kakulangan ng ebidensya… Suspek sa pagpatay sa 17-anyos na dalagita, absuwelto

ni Atty. Persida Rueda-Acosta @Daing mula sa hukay | February 15, 2026

ISSUE #384

Ang bawat magulang ay nangangarap ng maayos na kalagayan at magandang kinabukasan para sa kanilang mga anak. Kahit ang mga ito ay malalaki na, patuloy pa rin ang panalangin ng bawat magulang na hindi kailanman mapahamak ang kanilang mga anak.

Kaya’t ang pinakamasakit na maaaring maranasan ng isang magulang ay ang tuluyang pagkawala ng kanilang anak. Isipin pa lamang na hindi na nila ito mayayakap at mahahagkan, napakahirap nang tanggapin. Higit pang masakit kung ang buhay ng anak ay kinitil nang walang sapat o lehitimong dahilan.

Ganito marahil ang sakit na naranasan nina Pedro at ng kanyang asawang si Anita nang paslangin ang kanilang anak na si Marie. 

Samahan ninyo kami sa pagbabahagi ng kanilang kuwento na hango sa kasong may pamagat na People of the Philippines vs. Cornelio Mariano y Hipolito (G.R. No. 270476, August 13, 2025), sa panulat ni Kagalang-galang na Kasamang Mahistrado Samuel H. Gaerlan.

Batay sa paratang na inihain sa Regional Trial Court (RTC) ng Pata, Tuao, Cagayan para sa krimeng murder, sinalakay at pinagsasaksak ni Alyas “Curning,” nang merong intensyon na paslangin, pagtataksil at abusuhin nang higit na lakas ang 17-anyos na biktima na si Marie. 

Gamit ang isang matalim na bagay, pinagsasaksak si Marie sa iba’t ibang bahagi ng katawan at ang natamo niyang mga sugat ang naging sanhi ng kanyang pagpanaw. Naganap ang nasabing krimen noong ika-21 ng Hunyo 2009, sa isang barangay sa Sto. Niño, Cagayan.

Sina Pedro, Barangay Kagawad Orlando, Barangay Captain Jaime, Florentino, at Dr. Simeon ang tumayo bilang mga saksi para sa tagausig.

Batay sa kabuuan ng kanilang pinagsama-samang testimonya, si “Curning” ay pinsan ni Anita na nakitira sa kanilang bahay sa Sto. Niño, Cagayan ng apat na buwan. 

Noong umaga ng ika-21 ng Hunyo 2009, nasa nasabing bahay sina Pedro, Anita, kanilang mga anak na sina Jordan, Jane at Marie, at Curning. 

Bandang alas-11:00 ng umaga umalis si Marie patungo sa Tuguegarao City, kung saan siya’y nag-aaral. Sa tabing ilog diumano siya pumunta para sumakay ng bangka na magdadala sa kanya sa Tuguegarao City. Diumano, makalipas ang sampung minuto ay umalis na rin si “Curning,” suot ang itim na t-shirt na merong marka at corduroy na pantalon.

Kinabukasan, nakatanggap diumano si Me-an, kaibigan ni Marie, ng mensahe mula sa boardmate ni Marie na hindi dumating sa Tuguegarao City si Marie at agad naman itong pinaalam ni Me-an sa pamilya ni Marie. Kaya agad na nagtungo sina Pedro at Anita sa Tuguegarao City upang hanapin si Marie. Nu’ng hindi nila mahanap ang kinaroroonan ng kanilang anak, ipinatala na nila sa himpilan ng pulis bilang nawawala si Marie.

Noong ikaapat na araw ng kanilang paghahanap, nakatanggap diumano si Pedro ng mensahe na natagpuan ang katawan ni Marie sa matalahib na bahagi ng kanilang ilog.

Matapos na masuri ni Dr. Simeon ang labi ni Marie noong ika-25 ng Hunyo 2009, idineklara na ang sanhi ng kanyang pagkamatay ay pneumothorax secondary to multiple penetrating wounds.

Batay sa testimonya ni Florentino, natutulog siya noong gabi ng ika-21 ng Hunyo 2009 sa kanyang bahay sa Sto. Niño, Cagayan nang gisingin siya ni “Curning” upang manghiram ng damit. Diumano, salawal lamang ang suot ni “Curning”. Sapagkat sila umano ay magkamag-anak, pinahiram niya ito ng damit. Noong gabing iyon din, napansin diumano ni Pedro na berde na ang suot na damit ni “Curning,” iba sa suot nito noong umaga.

Diumano, hindi na bumalik si “Curning” sa bahay nina Pedro noong lamay ni Marie at nakitira na lamang sa kapitbahay. Noong gabi ng lamay, napansin diumano ni Kag. Orlando ang pagkabalisa ni “Curning” at ang mga gasgas nito sa bisig.

Noon namang ika-26 ng Hunyo 2009, humingi umano ng tulong kay Kap. Jaime ang kapatid ni “Curning” upang dalhin ang huli sa himpilan ng pulis dahil isa umano itong suspek sa pagkakapaslang kay Marie. Habang nakasakay silang tatlo sa kuliglig ni Kap. Jaime, humingi umano ng kapatawaran si “Curning” sa nagawa nito. Diumano, matapos na kusang sumuko, agad itong ipiniit sa himpilan.

Noong ika-1 ng Hulyo 2009 nang iulat diumano kay Kag. Orlando na merong natagpuang mga damit sa taniman ng mais sa kanilang barangay. Ipinaalam niya ito kay Kap. Jaime, na ipinag-utos ang pagkuha sa mga nasabing damit, kabilang na ang isang itim na t-shirt na diumano ay nakita na ni Kag. Orlando na dating isinuot ng suspek na si “Curning”. Isinilid ang mga nakalap na damit sa isang plastic bag na isinumite ni Kap. Jaime sa himpilan ng pulis.

Kawalan ng kasalanan ang naging pagsamo ni “Curning” sa hukuman ng paglilitis. Tanging siya lamang ang tumayo bilang testigo para sa depensa.

Diumano, dumalo siya sa kasal ng kanyang pamangkin noong ika-20 ng Hunyo 2009. Ginanap ang kasal may 200 metro lamang ang layo sa bahay nina Pedro. 

Bandang-11:00 ng gabing iyon, nagpunta umano siya sa bahay ng isang nagngangalang “Randy” at doon na nagpalipas ng gabi. Nagising diumano siya bandang ala-6:00 ng umaga at kasama na nagkape si Randy at ang ina nito. Bandang alas-10:00 ng umagang iyon, habang papunta siya sa bahay ng kanyang tiyuhin, nakita umano siya ni Pedro at inimbitahan sa kanilang bahay para kumain. Kabilang diumano si Marie sa mga nakasama niya na kumain noong umagang iyon, at alas-10:30 ng umaga ay tumuloy na umano siya sa pagpunta sa bahay ng kanyang tiyuhin upang magluto ng pagkain.

Noong hapon ng araw na iyon, nagpakain umano siya ng mga baboy at nag-alaga ng mga kalabaw, at noong gabi ring iyon, inaya umano siya ni Pedro na mag-inuman. Nang matapos sila ay nagpaalam diumano siya kay Pedro na makikitulog sa silong ng bahay nito, at pinayagan naman diumano siya ni Pedro.

Kinaumagahan, pinasama umano siya ng mag-asawang Pedro at Anita na pumunta sa Buguey, Cagayan upang hanapin si Marie. Ika-23 ng Hunyo 2009, inutusan umano siya ni Pedro na maglagay ng mga pataba sa mga pananim nito habang si Pedro ay nasa Tuguegarao City.

Noong ika-25 ng Hunyo 2009 nang malaman diumano ni “Curning” ang malagim na sinapit ni Marie. Tumulong pa umano siya na ayusin ang lamay ni Marie. Kung kaya’t nagulat umano siya na siya ang pinaghihinalaan na pumaslang kay Marie.

Noong ika-26 ng Hunyo 2009 nang maimbitahan diumano si “Curning,” sa pamamagitan ng kanyang kapatid, na pumunta sa himpilan ng pulis. Pagdating du’n, agad umano siyang ikinulong. Diumano, ipinaalam na lamang sa kanya ang bintang na pamamaslang noong ika-3 ng Hulyo 2009.

Nagbaba ng hatol ang RTC noong ika-24 ng Nobyembre 2020 na guilty beyond reasonable doubt si “Curning” para sa krimen na murder. Hindi pinaniwalaan ang kanyang pagtanggi at pagdadahilan. Bagkus, binigyan ng timbang ng RTC ang mga circumstantial evidence na inihain ng tagausig. Napagtibay rin umano ng tagausig ang sirkumstansya na pang-aabuso nang higit na lakas dahil sa mas matandang edad ng akusado at ang pagkakaroon nito ng matalim na sandata noong panahon ng insidente.

Subalit hindi siya sang-ayon sa naturang paghahatol, kaya naghain si “Curning” ng kanyang apela sa Court of Appeals (CA), Manila. Iginiit ng depensa na hindi naitaguyod ng circumstantial evidence ng tagausig ang pagkakasala ni “Curning” nang higit pa sa makatuwirang pagdududa.

Sinang-ayunan ng CA ang desisyon ng RTC. Nabasura ang apela ni Curning. Kung kaya’t naghain siya ng apela sa Kataas-taasang Hukuman. Sa tulong at representasyon ni Manananggol Pambayan K.S. Araojo, muling iginiit ng depensa na hindi napatunayan ang pagkakasala ni “Curning” nang higit pa sa makatuwirang pagdududa.

Matapos ang mabusising pag-aaral sa kaso ni “Curning,” ipinagkaloob ng Kataas-taasang Hukuman ang kanyang legal na dalangin.

Binigyang-linaw ng Kataas-taasang Hukuman na ang kasalanan ng isang akusado ay maaaring mapatunayan hindi lamang sa pamamagitan ng direkta na ebidensya, bagkus maging sa pamamagitan ng circumstantial evidence. Gayunpaman, upang sumapat ang circumstantial evidence laban sa isang akusado, kinakailangan na mapagtibay ang mga ito, alinsunod sa Section 4, Rule 133 ng Rules of Court. Partikular, dapat ay merong higit sa isang sirkumstansya, dapat ay napatunayan ang mga impormasyon kung saan nagmula ang mga naturang sirkumstansya, at ang kombinasyon ng mga ito ay nagpapakita ng pagkakasala ng akusado nang higit pa sa makatuwirang pagdududa.

Ang mga hinuha ay hindi maaaring ibatay sa iba pang mga hinuha.

Sa kaso laban kay “Curning,” hindi nakumbinsi ang Kataas-taasang Hukuman na ang lahat ng mga sirkumstansya na ipinrisinta ng tagausig ay bumuo ng walang-patid na mga pangyayari na nagbigay ng makatarungan na konklusyon na si “Curning” ang may-akda sa pamamaslang kay Marie. Para sa Kataas-taasang Hukuman, sa halip na moral na katiyakan, nagdulot ng pagdududa ang mga circumstantial evidence na pinagbatayan ng desisyon ng RTC at CA kaugnay sa pagkakasala ni “Curning”.

Una, walang nakitang katibayan ang Kataas-taasang Hukuman na si “Curning” ang may-ari ng narekober na itim na t-shirt at wala ring indikasyon na ito ay sangkot sa anumang paraan, sa anumang krimen, lalong hindi sa krimen na murder.  Hindi rin umano naipaliwanag kung ano ang mga marka sa sinasabing t-shirt, walang testimonya na nagsasabi na duguan ito, at wala ring patunay na may DNA ito ni “Curning”. 

Ikalawa, nakita man si “Curning” na nakasalawal lamang noong siya ay nanghiram ng damit, hindi umano ito maaaring magbunga ng pagpapalagay na siya ay sangkot sa pamamaslang. Para sa Kataas-taasang Hukuman, madaming maaari na ibang mga paliwanag sa ikinilos ni “Curning” noong gabi ng Ika-21 ng Hunyo 2009. Wala ring ibinigay na paliwanag ang prosekusyon ukol sa pantalon ni “Curning”.

Ikatlo, hindi maituturing na pag-amin sa anumang krimen ang sinasabi na paghingi ng kapatawaran si “Curning”. Ang kanyang naging pahayag ay hindi malinaw at maaaring may ibang kahulugan.

At ikaapat, walang isinumite na katibayan ukol sa ginamit na sandata sa pamamaslang kay Marie; hindi rin ito nakita o narekober ng mga pulis. Kung kaya’t hindi umano maaaring isapantaha na ang sinasabing sandata ay pagmamay-ari ni “Curning”.

Pagpapaalala ng Kataas-taasang Hukuman, ang paghahatol sa akusado bilang may-sala ay maaari lamang ibatay sa tibay ng ebidensya ng nag-uusig, hindi sa mga haka-haka o espekulasyon. Sa kaso laban kay “Curning,” pumukaw man ng hinala ay hindi sumapat ang mga circumstantial evidence ng tagausig upang mapanatili ang isang paghahatol para sa krimen na murder.

Sapagkat nakitaan ng Kataas-taasang Hukuman ng makatuwirang pagdududa kung sangkot nga ba si “Curning” sa pamamaslang kay Marie, kanilang minarapat na baliktarin at isantabi ang naunang mga hatol sa kanya at siya ay ipinawalang-sala sa krimen na murder.

Maaaring labis-labis ang paghihinagpis nina Pedro at Anita, kabilang na ang ibang miyembro ng kanilang pamilya, sa marahas na sinapit ni Marie. Walang magulang ang magnanais na iwan ng kanilang anak, lalo na sa isang malagim na pamamaraan. Nawa ay dumating pa rin ang panahon at pagkakataon na matukoy ang tunay na sangkot sa pamamaslang kay Marie at mapagbayaran niya ang kanyang pagkakasala. Hindi kami mawawalan ng pag-asa na darating ang araw na makakamit ng pamilya nina Pedro at Anita, maging ng kaluluwa ni Marie, ang inaasam na hustisya.