Kita sa buwis ng gobyerno, ibahagi sa mala-“nanay” na LGUs!

ni Imee Marcos - @Imeesolusyon |December 24, 2021

Iba talaga ang serbisyo-publiko kapag direktang nakakasalamuha ang mamamayan.

Bilang dating gobernador ng Ilocos Norte, kapadung-kapado natin at nakikita ng direkta ang pangangailangan ng nasasakupan.

‘Ika nga, tulad ng nanay na “hands-on” sa mga pangangailangan ng kanyang mga anak, eh, ganyan din ang mga lokal na pamahalaan o LGUs at maituturing nating ama ng tahanan ang national government na provider ng badyet.

May kasabihang ang ina ang best manager ng mga kaperahan sa bahay na kapareho rin ng mga local government units o LGUs kasi nakikita nila ng direkta at sila ang sumasabak sa pang-araw-araw na gawain at detalyadong gastusin sa kanilang nasasakupan.

Kaya naman, hindi natin maiaalis na kapag tinapyasan ng tatay o national government ang badyet ni nanay o ng mga LGU, eh, hayan, si nanay ay pumuputak kasi siya ang sumasabak sa giyera ng gastusan, ‘di bah? Juicekolord! ‘Yung tipong wala nang huhugutin, pipiliting sarilinin ang pamamaraan at diskarte para magkasya ang badyet.

Ganyan ngayon ang lagay ng mga LGU natin na kumukuwestiyon sa Department of Finance kung bakit ba naman tinapyasan ang kanilang share sa national taxes gayung mas daragdagan pa ang kanilang pagkakagastusan dahil ibinibigay na ng national government ang iba pang tungkulin o functions sa kanila sa susunod na tatlong taon.

Aba, eh, saan sila huhugot kung said na said na ng pandemya?

Mantakin ba naman ninyong tanggalin ng DOF ang bilyun-bilyong national tax revenue o kita ng gobyerno sa mga buwis sa pagkukuwenta ng badyet ng mga LGU sa susunod na taon, hello!

Daing ng mga LGU, tinanggal ng DOF ang Php431 bilyon na halaga para sa kanila sa susunod na taon, at Php87 bilyon doon ang pinalagan ng League of Provinces of the Philippines (LPP) at iginiit na malaking kamalian.

Ang mangyayari niyan, kakapusin ang mga LGU ng Php35 bilyon o 40% ng Php87 bilyon, dahil ‘yan ang porsiyento na naisabatas. Hay naku, malaking problema ang idudulot niyan sa mga LGU. Saan pa sila huhugot ng badyet, ano ‘yun magmamadyik?

Agree tayo sa daing ng LGUs, bakit? ‘Di ba, nga ayon sa Mandanas ruling ng Korte Suprema noong 2018, nakalaan sa mga LGU ang 40% ng koleksiyon ng pamahalaan sa lahat ng buwis, na bumabago naman sa nakasanayan na tanging sa koleksiyon lang ng Bureau of Internal Revenue ibinabase ang kanilang badyet.

Eh, may dagdag-pahirap at gastusin pa sila sa inisyung Executive Order 138 tungkol sa debolusyon o paglipat ng ilang responsibilidad ng national government sa mga LGU.

Tapos ganyan ang badyet pinaliit? Santisima, saan pa sila huhugot ng pera, sobrang kakapusin ‘yan!

Pakaisipin naman ng DOF na ang nakalaan para sa mga development program ng mga barangay hanggang sa provincial level ay masasakripisyo at sapilitang pagkakasyahin kasama ang mga ililipat na tungkulin at gastusin sa mga LGU.

IMEEsolusyon d’yan sa hinaing ng mga LGU, eh, plis lang ibalik na ng DOF ang tamang kuwenta ng paglaan ng badyet sa ating mga LGU, ayon sa Mandanas ruling.

Remember, mahalaga ang mga LGU sa ating bansa dahil sila ang nakapronta sa mga serbisyo-publiko, lalo na sa pagrekober sa dagok ng pandemya.

Suportahan natin ng maayos ang pangangailangan ng LGUs, dahil ang pag-usad ng kalagayan ng mga lokal na pamahalaan ay pag-usad at pagrekober din ng national government at ng ating bansa sa kabuuan! ‘Di bah? Plis paki-plantsa na ang isyung ‘yan!

Mga sabit sa malawakang rice smuggling, kalusin na!

ni Imee Marcos - @Imeesolusyon |December 10, 2021

Sa wakas, tuloy na ang puspusang imbestigasyong isasagawa ng Senado sa Dec. 14 tungkol sa smuggling ng mga produktong pang-agrikultura sa ating bansa. Aba, last year pa natin paulit-ulit na inihihirit ang pagbusisi na ‘yan, ha?

Nakakaloka, sagad-sagaran na ang dinaranas na paghihirap ng ating mga magsasaka! Bago pa man magkaroon ng pandemya, nadale na sila ng mga bagyo at iba pang sakuna. Ang pinakamatindi, aminin man o hindi ay may ilang kapabayaan sa sektor ng pagsasaka.

Eh, ‘di ba nga noong October 19 last year, naghain tayo ng dalawang panukala? Una, ‘yung Senate Resolution 549 at ikalawa ay ‘yung Senate Resolution no. 704 para ipanawagan na agad nang busisiin ang garapalang paglabag at kabiguan ng Department of Agriculture at Department of Health sa pagpapatupad ng ‘Food Safety Act’.

Pero, waley! Kaya nakapasok tuloy ang mapanganib at kontaminadong karne sa ‘Pinas.

Juicekolord! Malala na ang rice smuggling, nakukompetensiya pa ang ani ng ating mga magsasaka ng mga walang kontrol na importasyon ng bigas! Ano bah?!

Bilang nag-iisang senador na kinatawan ng ‘vegetable belt’ ng Northern Luzon, feel natin ang dinaranas na dagok at sagad na pasakit sa ating mga magsasaka, partikular na ang walang tigil, hindi mapigil o hindi makontrol na importasyon ng lahat ng mga produktong pang-agrikultura sa kasagsagan ng anihan! Hello! Tama ba ‘yan?!

So, ganern na lang bah?! Remember, nabuking na nga sa pagdinig ng Committee on Agriculture ni Manang Senator Cynthia Villar at iba pang senador ang garapalang pananabotahe sa ating ekonomiya ng rice smuggling na ‘yan. Kahit isa wala man lang naparusahan o napanagot!

Batid natin ang kasunduan at responsibilidad ng Pilipinas sa World Trade Organization para sa importasyon. Pero para hindi madehado ng husto ang ating mga magsasaka, ang IMEEsolusyon d’yan ay huwag nating isuko ang karapatan ng Pilipinas na kontrolin ang ating merkado!

Dapat mapanindigan ng kinauukulan at nating lahat ang ating responsibilidad sa mga magsasakang Pilipino! Take note, kapag tuluyang tinabla at binalewala lang ang ating mga magsasaka, paano kung biglang maghigpit ang mga bansang inaangkatan natin at wala tayong sapat na inaani? Aber?

IMEEsolusyon din natin na para matigil na ang pananamantala sa importasyon ng bigas, gulay, prutas at karne, sampulan ang mga mapatutunayang may pagkakasala, ‘di bah?!

Mga titser na hindi bakunado, payagan sa face-to-face classes sa may mababang COVID cases

ni Imee Marcos - @Imeesolusyon |December 09, 2021

Umarangkada na ang ilang face-to-face classes sa ilang mga piling eskuwelahan.

Excited ang marami na nagsipasok at iba lang talaga ang pag-aaral na nagkikita ng harapan ang mga guro at estudyante.

So, far, wala namang naranasang aberya sa pagsisimula nito dahil mahigpit na ipinatupad ang mga health protocols.

Tulad nga ng sinasabi ng ilang local officials, kung sa mall, napapayagan ang paggala ng mga bata, bakit hindi maipatupad ang face-to-face classes na mas istrikto ang safety protocols?

Pero meron lang ilang pumalag na tila late ang anunsiyo na hindi na muna pagtuturuin sa face-to-face ang mga gurong hindi bakunado.

Daing nila, may mga lugar naman na halos wala nang naitatalang kaso ng COVID-19, lalo na sa mga probinsuya.

Lalo pa ang mga nasa kabundukan pa nagtuturo at naghahatid ng mga module ng mga bata na ang iba ay tumatawid pa ng ilog para puntahan ang mga estudyante.

Sa ganang atin lang, kumbaga sa granular lockdown, hindi puwedeng lahatin ang isang patakaran.

IMEEsolusyon — since napakaayos namang kausap ng ating Deped Secretary Leonor Briones, pakiusap natin, ibase sana ang policy na ito depende sa lugar na may mataas o mababang kaso ng COVID-19.

‘Ika nga, hindi naman puwede ‘yung one-size-fits-all, ‘di ba?

Plis, payagan sana ang mga gurong unvaccinated na makapagturo ng face-to-face sa mga lugar na hindi gaanong maraming kaso o halos wala nang COVID-19.

‘Yung iba natin kasing guro, nakapila pa sa bakuna. Hindi naman kasi agad-agad nararating ang malalayong probinsiya ng mga bakuna.

Malaking menos sa pagod ng mga guro ang makapagturo ng face-to-face. Basta sisiguraduhin lang na nasusunod ang mahigpit na health protocols. ‘Di ba?