top of page
Search

ni Korina Sanchez - @Isyung 'K' | June 13, 2022


Si Jovito Palparan ay dating heneral ng Armed Forces of the Philippines (AFP).


Nabansagan siyang “The Butcher” dahil sa kanyang madugong kampanya laban sa mga komunista at iba pang “kalaban ng gobyerno” noong administrasyon ni dating P-Gloria Macapagal-Arroyo.


Sa State of the Nation Address (SONA) ni ex-P-Arroyo noong 2006, kinilala niya ang mga tagumpay ni Palparan laban sa New People’s Army (NPA). Pero sa mga kampanyang ‘yan ay inakusahan siya ng maraming paglabag sa karapatang-pantao.


Isa na ang kaso ng pagkawala nina Sherlyn Cadapan at Karen Empeño, na parehong nakapagtapos sa UP Diliman at inakusahang mga miyembro ng NPA. Dinampot sila ng mga hinihinalang militar noong 2006.


Nang sampahan ng kaso si Palparan at apat pang sundalo noong 2011, nahuli siya sa Clark International Airport na paalis na sana patungong Singapore. Malinaw na tumatakas sila sa batas. Samantala, tumestigo naman si Raymond Manolo, na naging biktima nga ng matinding kalupitan ang dalawang babae sa kamay ni Palparan mismo. Hindi na natin babanggitin ang mga ginawa sa dalawang babae — masyadong karumal-dumal.


Noong 2018, nasentensiyahan ng habambuhay na pagkakakulong sina Palparan, Lt. Col. Felipe Anotado at Staff Sgt. Edgardo Osorio. Inapela ang kaso sa Court of Appeals.


Samantala, noong Marso ngayong taon, nakapanayam si Palparan at ang dalawang sundalo habang nasa loob ng New Bilibid Prison kay Lorraine Badoy, tagapagsalita ng NTF-ELCAC na siyang madalas magbansag na komunista sa ilang tao at grupo.


Ilang beses na siyang inireklamo ng “red-tagging”. Ipinalabas ang nasabing mahabang panayam sa SMNI, ang network na pagmamay-ari ni Apollo Quiboloy, ang malapit na kaibigan at spiritual adviser ni Pangulong Rodrigo Duterte — hindi na tayo nagtataka.


Ayon kay Badoy, ginawa ang panayam “para parangalan at ipagtanggol” si Palparan. Hindi na baleng nahatulan ng korte at kasalukuyang inaapela ang kaso at hindi dapat publikong pinag-uusapan batay sa sub judice rule.


Ayon sa imbestigasyon ng Department of Justice (DOJ), may mga paglabag na naganap sa nasabing interview batay sa mga alituntunin mismo ng BuCor. Kailangang magpaliwanag ngayon si BuCor chief Gerald Bantaga sa DOJ. Sino ang nagbigay ng pahintulot dahil hindi alam ng DOJ? Bakit pinayagan ni BuCor chief Gerald Bantag na makapasok sila Badoy at makausap si Palparan kung alam na inaapela ang kaso? Eh, huwag na tayong magtaka at ganyang naman kumilos ang NTF-ELCAC, tila hindi sila saklaw ng anumang batas hangga’t malakas sila sa pangulo.


Nataon naman na lumabas na ang desisyon ng Court of Appeals sa kaso ni Palparan. Ipinagtibay ng korte ang hatol kay Palparan at dalawang sundalo ng mas mababang hukuman, pero may binago sa parusa. Bukod sa panghabambuhay na pagkakakulong, hindi sila mabibigyan ng pagkakataong mabigyan ng parole o paglayang may kondisyon.


Habambuhay ang parusa. Iaapela sa Korte Suprema ang kaso pero sa ngayon, lahat ng panahon para pag-isipan nila kung paano naging banta ang dalawang hindi armadong babae sa seguridad ng bansa at kung bakit sila kinakailangang pahirapan nang husto.


Sa ngayon, hindi pa natatagpuan ang dalawang babae. ‘Yan ang hindi binabanggit ni Badoy o ng buong NTF-ELCAC.


 
 

ni Korina Sanchez - @Isyung 'K' | May 26, 2022


Pito ang namatay, 120 ang nailigtas sa pinakahuling trahedya sa karagatan. Isang pampasaherong lantsa ang nasunog sa karagatan ng Real, Quezon noong Lunes. Kumalat ang apoy sa MV Mercraft 2 bandang alas-5:30 ng umaga. Limang babae at dalawang lalaki ang nasawi habang dalawampu't tatlo ang nasaktan.


Ang mga unang ulat ay nagsasabing ang apoy ay maaaring nagsimula sa silid ng makina.

Tumalon ang mga pasahero sa dagat at kumapit sa mga lumulutang na bagay. Nagpapatunay lamang na wala silang suot na life vests nang tumalon sila. Nalunod ang pitong nasawi.


Ang bansa ay hindi na bago sa mga trahedya at aksidente sa dagat.


Hawak pa rin natin ang pinakamalalang trahedya sa dagat.


Noong Disyembre 20, 1987, ang MV Doña Paz ay patungo sa Maynila mula Tacloban nang bumangga sa MT Vector. Sumiklab ang dalang krudo ng MT Vector at kumalat sa Doña Paz. Nasunog at lumubog ang dalawang barko.


Ang kapasidad na pasahero ng MV Doña Paz ay 1,518 ngunit libu-libo ang namatay.

Dalawampu't apat lamang ang nakaligtas mula sa Doña Paz habang dalawang tripulante mula sa Vector. Sa kabuuan, 4,386 ang namatay sa trahedya.


Ang pangalawang pinakagrabeng trahedya ay nangyari sa Tsina, noong 1948.


Pansinin ang mga taon kung kelan naganap ang mga trahedya. Siguro naman mas moderno na ang kagamitang barko noong 1987 pero nagbanggaan pa rin.


At kabalintunaan nga na isang taon lamang matapos ang trahedya sa Doña Paz, lumubog naman ang MV Doña Marilyn mula sa parehong kumpanya matapos itong maglayag mula Manila patungong Tacloban sa kasagsagan ng bagyo – 389 ang namatay.

Nagdala ito ng pagpuna sa Philippine Coast Guard (PCG), kung saan may mga alegasyon ng katiwalian at kawalan ng kakayahan.


Bakit papayagan ng PCG ang libu-libong pasahero na magsiksikan sa isang sasakyang pandagat gaya ng nangyari sa Doña Paz? At bakit pinapayagang maglayag ang barko habang may bagyo tulad ng nangyari sa Marilyn?


Inaayos ng PCG ang kanilang imahe. Mas mahigpit na ngayon sa bilang ng pasahero at paglalayag kapag may bagyo.


Ngunit ang pinakahuling aksidenteng ito, kung saan tumalon ang mga pasahero sa dagat nang walang life vests ay dapat mapuna ng PCG. Binigyan ba ng life vests ang bawat pasahero? Ito ba ay kaso ng kapabayaan sa bahagi ng mga tripulante ng barko, o kamangmangan sa kahalagahan ng mga vests ng mga pasahero? Ito ang mga tanong matapos ang isa na namang trahedya.

Dapat magsagawa ng imbestigasyon. Ang ating bansa ay umaasa sa industriyang karagatan para sa ligtas na biyaheng pampasahero at sa komersyo.

 
 

ni Korina Sanchez - @Isyung 'K' | May 17, 2022


Isa-isang bumabati ang mga pinuno ng ibang bansa kay Bongbong Marcos, Jr. sa kanyang pagkapanalo sa nakaraang eleksyon.


Unang bumati ang China, siyempre. Sumunod si Pangulong Joe Biden ng Amerika. Bumati rin si Vladimir Putin ng Russia sa kabila ng kasalukuyang digmaan sa Ukraine. Bumati na rin si Prime Minister Kishida Fumio ng Japan. Lahat tila iisa ang mensahe – seguridad sa rehiyon at pagpapatibay ng relasyon.


Ito nga ang unang isyu na dapat harapin ng administrasyong Marcos. Mainit pa rin ang isyu ng seguridad sa rehiyon dahil sa malawakang pag-aangkin ng China sa karagatan.


Ayon kay DFA Sec. Locsin, ang Amerika ang pinaka-vocal na partner sa pagpapatibay ng pagkapanalo ng bansa sa UN Permanent Court of Arbitration noong 2016. Ang Amerika nga lang ang puwedeng humarap sa China sa karagatan sa pamamagitan ng mga barkong pandigma na nagpapatrol doon.


Alam natin kung gaano nilapit ni Pangulong Duterte ang bansa sa China. Kulang na lang yakapin at halikan ni Pangulong Duterte si Pres. Xi Jinping tuwing nagkikita sila.


Kung paano didiskartehan ni Marcos ang relasyon ng bansa sa China at Amerika ay kailangan pa rin makita. Kaya mahalagang malaman kung sino-sino ang ilalagay sa kanyang gabinete.


Si Sara Duterte na magiging pangalawang pangulo ay pinahawak ang DepEd.


May mga umalma agad dito. Si Benhur Abalos, ang ilalagay sa DILG, tila pasasalamat sa kanyang paghawak sa kampanya ni Marcos.


Sila pa lang ang may sigurado nang posisyon sa gabinete. Inaabangan nga ng mga negosyante kung sino ang itatalaga ni Marcos sa kanyang economic team.


Si Martin Romualdez, pinsan ni Marcos, ang inaangat na maging sunod na Speaker of the House sa susunod na Kongreso ng Pilipinas. Inendorso pa siya ni dating Pangulong Gloria Arroyo. Ang naaalala ko r’yan ay ang pagbayad umano ni Romualdez sa hapunan ng grupo ni Arroyo noong pangulo pa siya, sa Le Cirque sa New York City kung saan ang hapunan ay umabot daw ng $20,000, isang milyong piso noong panahong iyon.


Sila-sila ang magkakaalyado na naman ngayong nasa kapangyarihan na naman ang mga Marcos. Pulitikang-Pilipino nga naman.

 
 
RECOMMENDED
bottom of page