Magdasal ka na, sister (18)

ni Maria Angela Gonzales @Kuwentong Pag-Ibig | November 19, 2023

“Sino?” gilalas na tanong ni Maritoni.

Hindi niya kasi alam kung sino ba ang bibigyan niya ng atensyon nang mga sandaling ‘yun. Si David ba na nasa kabilang linya na nagbibigay ng impormasyon sa kanya o si Mark na nasa kanyang harapan na nagpapakita ng abs.

Napalunok tuloy siya, pakiramdam niya nanunuyo ang kanyang lalamunan at para bang kailangan niyang uminom ng malamig na malamig na tubig. ‘Yun bang nagyeyelo para maglaho ang kakaibang init na kanyang nararamdaman.

“Tatawag na lang ako sa iyo. May bisita lang ako.” Natatarantang sabi niya.

Ayaw sana niyang malaman ni David na si Mark ang bisita niya dahil pagdududahan lang siya nito.

“Nang ganitong oras?” Gilalas nitong tanong. Sa tono ng pananalita nito para bang gusto siyang puntahan para tiyakin na hindi siya nakikipaglambutsingan lang kung kanino.

“Alas-7 palang, bye,” sagot ni Maritoni sabay patay ng linya.

Tama lang ang kanyang ginawa dahil maaari silang mabuking ni Mark kapag patuloy pa siyang makipag-usap kay David.

“Boyfriend?”

“Kasamahan ko sa trabaho. I mean, sa pagsusulat,” wika niya. “Tatawagan ko na lang siya later. Sorry, kung nalasing ako ah?”

“Hindi ka dapat umiinom.”

Ngumiti siya. Hindi niya malaman kung dahil ba sa nakakatawa ang mga ginawa niya nu’ng lasing siya o dahil concern ito sa kanya.

“Oo, nakakapanghina,” wika niya habang nakatitig kay Mark.

“Pasensiya ka na ha? Kailangan ko kasing hubarin ang t-shirt ko dahil napuno ng dugo, eh.”

“Dugo?” Gilalas niyang tanong.

Bigla tuloy itong natigilan na para bang bumalik sa kanyang isipan ang sinabi ni David na mayroon na naman umanong umatake kagabi. Ang ibig bang sabihin noon ay mayroon na namang madreng pinatay habang siya ay lasing?

“Ano’ng klase kang alagad ng batas?” Gigil niyang tanong sa kanyang sarili.

Itutuloy…

Magdasal ka na, sister (17)

ni Maria Angela Gonzales @Kuwentong Pag-Ibig | November 18, 2023

Masakit na masakit ang ulo ni Maritoni nang magising siya. Bigla siyang kinabahan, at hindi niya napigilang magbulalas ng “shet” dahil naalala niya kung sino ang kasama niya kagabi at ‘yun ay walang iba kundi si Mark.

“Ano’ng katangahan ang sinabi mo?” Naiinis niyang tanong sa kanyang sarili.

Hindi naman talaga siya madaling malasing kung normal ang kanyang isipan. Pero kung may kakaibang damdamin siyang nararamdaman, du’n siya madaling nalalasing.

“Hindi naman katangahan ang pagtapat ng totoong nararamdaman.”

Nanlaki ang kanyang mga mata sa kanyang narinig. Hindi rin niya inaasahan na makikita niya ito rito. Bigla tuloy siyang kinabahan lalo na’t nasa iisang silid lang sila. Mabilis niyang tiningnan ang sarili sa ilalim ng kumot at napagtanto niyang kumpleto naman ang kanyang damit. Ibig sabihin, walang nangyari sa kanila. Kaysa na makahinga siya nang maluwag, panghihinayang ang kanyang naramdaman

“Siraulo,” inis niyang sabi sa kanyang sarili.

“Ugali mo ba talagang uminom?” Pagtatanong sa kanya ni Mark.

“Ha?” Maang niyang tanong. Hindi niya kasi na-gets agad ang gusto nitong sabihin.

“Ang dami mo kasing alak sa ref, o baka naman pumupunta ang boyfriend mo rito?” Nakasimangot nitong tanong.

Kung umasta kasi ito ay daig pa ang nagseselos na asawa. Gayunman, sinagot niya pa rin ito.

“Umiinom talaga ako, lalo na kapag nagsusulat, mas gumagana kasi ang imahinasyon ko kapag may alak,” nahagilap niyang sabihin.

“Hindi ba dapat makalimot ka nga nu’n?” Nagtatakang tanong nito.

Ilang sandali lang ay tumunog ang kanyang cellphone. Bigla siyang kinabahan nang makita ang pangalan ni David. Alam niyang importante ang tawag nito kaya kahit na naru’n si Mark ay napilitan siyang sagutin ito.

“Umatake na naman siya kagabi,” wika nito pagkaraan.

Itutuloy…

Magdasal ka na, sister (15)

ni Maria Angela Gonzales @Kuwentong Pag-Ibig | November 16, 2023

“Kung magsalita ka naman ay parang ang laki ng galit mo sa mga taong relihiyoso.”

Pagkaraan ay natigilan siya. Ito na ba ang hinahanap niyang clue? Tanong pa niya sa kanyang sarili.

“Ang sabi ko sa mga taong panay ang punta sa simbahan,” natatawang sabi ni Mark.

Napakurap-kurap naman siya habang nakatingin rito. Para kasing may kasiyahan siyang nakikita sa mga mata ni Mark na hindi niya maipaliwanag. Hindi naman takot ang kanyang nararamdaman sa mga sandaling iyon, bagkus ito ay saya.

“Curious lang ako. Sa palagay mo, ano bang dahilan at pinapatay ang mga madre?” nahagilap niyang itanong dito.

Biglang nawala ang ngiti sa labi ni Mark, at napalitan ito ng galit. “Malamang may nagawang kasalanan ang mga madreng kanyang pinapatay.”

“Ano naman kaya iyon?”

“Hindi ako ang makakasagot niyan, kundi ang mga awtoridad. Bakit ba bigla kang nagkainteres?” wika nito.

“Siyempre, manunulat ako. Naghahanap ako ng bagong ideya para sa bago kong nobela,” sagot niya.

Ayaw niya magkaroon ito ng hinala sa kanya. Kapag nalaman nitong nagpapanggap lang siyang manunulat ay sigurado masasakal siya nito. Iyon nga lang, kahit na ano'ng gawin niya sa pagkatao ni Mark parang hindi niya nakikita na mayroon itong kakayahang pumatay. Hindi niya pa naman kasi ito nakikitang magalit. Sa puntong iyon ay parang gusto niyang pagtawanan ang kanyang sarili. Kung umasta kasi siya ay para siyang isang baliw na nakikipagtalo sa kanyang sarili.

Hindi naman kasi sapat ang mga narinig niya kay Mark para tuluyan na niya itong paghinalaan.

Kaya, mas maiging palalimin pa niya ang pagkilala rito.

Ngunit, ang layunin nga ba talaga niya ay kilalanin ang serial killer o baka naman may iba pang dahilan? Nanunudyo niyang tanong sa kanyang sarili habang lumalakas nang lumalakas ang pintig ng kanyang puso.

Itutuloy…