by Info @Editorial | January 11, 2026

Muling napatunayan ng Traslacion ng Poong Nazareno ang lalim ng pananampalataya ng milyun-milyong deboto.
Sa kabila ng init, siksikan, at pagod, patuloy silang naglakad bilang panata at pag-asa. Gayunman, kasabay ng debosyon ay isang nakababahalang tanawin: tambak-tambak na basura ang iniwan sa mga lansangan matapos ang prusisyon.
Plastik na bote, supot ng pagkain, basyong lalagyan, at iba pang kalat ang pumuno sa mga dinaanang kalsada.
Nakalulungkot isipin na sa isang gawaing panrelihiyon na dapat sumasalamin sa disiplina, kababaang-loob, at malasakit sa kapwa, ay nangibabaw ang kawalan ng pananagutan sa kapaligiran.
Ang pananampalataya ay hindi nagtatapos sa paghawak sa lubid o pagsunod sa prusisyon. Ito ay nasusukat din sa ating mga kilos—kung paano natin inaalagaan ang kapaligiran at iginagalang ang mga manggagawang maglilinis ng ating iniwang kalat.
Hindi sapat na umasa lamang sa mga street sweeper at kawani ng lokal na pamahalaan. Responsibilidad ng bawat deboto na maging disiplinado: magbitbit ng sariling lalagyan ng basura, iwasan ang single-use plastics, at maging huwaran ng kaayusan.
Ang Simbahan at mga organisador ay may tungkulin ding paigtingin ang paalala at maglatag ng mga hakbang para sa malinis at ligtas na Traslacion.
Ang Traslacion ay simbolo ng sakripisyo at pananampalataya. Huwag natin itong dungisan ng kapabayaan.




