Stressed na sa pagpapaaral ng kapatid, wa’ pang ipon ang parents

Dear Roma Amor - @Life & Style | December 10, 2020

Dear Roma,

Ako si Judy, 25. Nai-stress ako lately kung paano paghahandaan ang pagtanda ng parents ko, gayundin ang future ko. Nasa P18,000 lang ang suweldo ko every month, tapos may pinapaaral akong kapatid na first year college pa lang.

Kahit gustuhin kong paghandaan ang future ko, mali ba akong ma-stress sa pagtanda ng parents ko dahil wala silang ipon?

Hindi ako nakakapagbigay sa kanila ngayon dahil sa expenses sa pag-aaral ni kapatid. Hindi ko alam kung saan magsisimula at kung kakayanin ko ang gastusin sa future. —Judy

Judy,

Well, hindi naman obligasyon ng mga anak na buhayin ang kanilang mga magulang, pero sa kaso mo, parang gusto mo silang matulungan hanggang sa pagtanda nila. Ang maipapayo natin ay kung medyo malakas pa naman sila, tulungan mo silang magkaroon ng pagkakakitaan kahit maliit lang. Puwedeng sari-sari store o magtinda sila ng mga merienda para kahit paano ay malibang din sila.

Siguro, gawin mo ring lesson ang sitwasyong ito para paghandaan ang iyong pagtanda, nang sa gayun ay hindi ka aasa sa magiging anak mo. Kaya mo ‘yan, girl. Good luck!

Successful ang mga anak pero malungkot dahil ‘di mabisita

Dear Roma Amor - @Life & Style | December 2, 2020

Dear Roma,

Tawagin mo na lang akong Benny, 65 years old na ako at may tatlong anak. May kani-kanya na silang buhay sa ibang bansa at ang asawa ko naman ay unang umuwi kay Lord. Maganda ang naging buhay ng aking mga anak sa abroad at kahit malayo sila sa akin ay masaya ako dahil sulit ang paghihirap ko sa pag-a-abroad noon para mabigyan sila ng magandang buhay. Gusto ko sanang magkasama-sama kami kahit isa o dalawang buwan bago ako umuwi na sa Panginoon. Kaya lang, sobrang busy ang tatlong anak ko sa trabaho nila roon. Sana, matupad ang huling hiling kong ito. –Benny

Benny,

Napakabuti mong ama sa iyong mga anak dahil sa mga ginawa mo para sa kanila, magkaroon lang sila ng magandang buhay. Mahirap talaga ang nararamdaman mong pangungulila na makita at makasama sila. Maaaring abala lamang sila kanilang trabaho kaya nakakalimutan nila na may ama silang naghihintay sa kanila. Ipanalangin mo nang taimtim sa Diyos na maalala ng iyong mga anak na puntahan ka at makita. Basta’t manalig ka lang sa Kanya na matutupad din ang iyong kahilingan

30-anyos na OFW, asar sa mga utol na puro hingi at baon sa utang

Dear Roma Amor - @Life & Style | November 30, 2020

Dear Roma,

Isa akong OFW at 30-anyos na walang asawa o anak. Gayundin, wala na akong mga magulang at may sariling pamilya na ang mga kapatid ko. Dahil malaki ang aming pamilya at malayo ang age gap namin, nakita ko ang naging lifestyle ng mga kapatid ko— bili ng gadgets, barkada, luho hanggang sa mga nagkaasawa silang lahat at ang ending, lubog sila sa utang.

Dahil ako ang walang responsibilidad, ako ang takbuhan nila. Masakit man sa loob ko dahil hindi biro ang trabaho rito, hindi ko sila matiis. Wala silang matatakbuhan at naeeskandalo pa ng mga pinagkakautangan. Minsan, tinatanong ko na lang ang sarili ko, bakit ako ang nagsa-suffer sa mga maling desisyon nila? Walang natitira para sa sarili ko dahil iniisip ko kung pano kikita ang pera.

May mga trabaho sila pero hindi sapat para maibayad sa lahat ng utang. Hindi ako makapag-ipon dahil lagi ko silang inuuna. Walang nagbabago sa sistema namin, at dahil sila na lang ang meron ako, hindi ko sila mapabayaan. Pero paano naman ako? Monthly ako nagpapadala sa ‘Pinas para sa mga gastusin nila at bukod pa ru’n, pinadadalahan ko rin ‘yung iba kong kapatid na may utang din.

Gusto ko na lang biglang mawalan ng contact sa kanila para naman makapag-focus ako sa sarili ko, pero ‘di ko magawa. Alam ko na kung nabubuhay ang mga magulang ko, matutuwa sila na nakakatulong ako sa mga kapatid ko kaya ‘yun ang ginagawa ko. Pero nakakapagod din kasi, ano bang dapat kong gawin? —Pam

Pam,

Hindi talaga nawawalan ng family member na todo-asa sa kapamilyang nakakaluwag-luwag kahit ‘di nila alam kung gaano kahirap kumita ng pera. Pero sa totoo lang, puwedeng-puwede mo silang tanggihan dahil tulad ng nasabi mo, may mga trabaho sila at sariling pamilya, malamang, kaya nilang tustusan ang kanilang pangangailangan, baka hindi lang sila gumagawa ng paraan. Siguro, panahon na para tapatin mo sila. Ipaliwanag mong gusto mo ring makapagpokus at makaipon para sa sarili mo. Kung hindi talaga kayang tustusan ng trabaho nila ang mga gastos at utang, mas mabuti sigurong tulungan mo silang magkaroon ng iba pang pagkakakitaan tulad ng negosyo para kahit paano, maunawaan nilang dapat paghirapan ang pera at hindi hinihingi lang.

Gayundin, tanungin mo ang iyong sarili na kung pagtanda mo, matutulungan ka ba nila? Kung sila ay may mga anak na maaasahan, paano naman ikaw? Hanggang kaya mo magtrabaho at mag-ipon para sa sarili mo, gawin mo. Hindi sa lahat ng pagkakataon ay puwedeng idahilan na mahalaga ang pamilya dahil darating pa rin ang panahon na dapat mong kayanin mag-isa. Okie? God bless!