by Info @Editorial | March 1, 2026

Ayon sa Department of the Interior and Local Government (DILG), umaabot sa hanggang 500 tawag araw-araw sa 911 ang may kaugnayan sa Violence Against Women and Children (VAWC).
Hindi ito karaniwang datos lamang. Isa itong malinaw na babala na patuloy at malaganap ang karahasan laban sa kababaihan at mga bata sa ating lipunan.
Ang bilang na ito ay nangangahulugang araw-araw, daan-daang indibidwal ang nasa gitna ng takot, pananakit, at pang-aabuso. Ang mas nakababahala, kung may 500 na tumatawag, ilan pa kaya ang hindi nakapagsusumbong? Ilan ang nananatiling tahimik dahil sa hiya, takot, o kawalan ng sapat na kaalaman sa kanilang mga karapatan?
May mga Women and Children Protection Desk sa mga istasyon ng pulisya at may pambansang emergency hotline. Ngunit kung nananatiling mataas ang bilang ng mga tawag, malinaw na hindi sapat ang kasalukuyang hakbang. Hindi maaaring hanggang pagtanggap lamang ng reklamo ang tugon ng pamahalaan. Kailangan ang mabilis na aksyon.
Dapat palakasin ang kampanya laban sa VAWC sa antas ng barangay. Kailangang tiyakin na ang bawat reklamo ay agad na naaaksyunan at ang mga biktima ay nabibigyan ng ligtas na kanlungan at legal na tulong.
Higit sa lahat, dapat papanagutin ang mga abusado upang magsilbing babala at hustisya sa mga biktima.
Ang karahasan laban sa kababaihan at mga bata ay hindi pribadong suliranin ng isang pamilya. Isa itong panlipunang problema na nangangailangan ng kolektibong pagkilos.
At ang tunay na sukatan ng isang makatarungan at makataong bansa ay kung paano nito pinoprotektahan ang pinakamahihina.
